The Life of Imam Ahmed Ibn Hanbal

The Life of Imam Mohammad Ibn Idrees Al-SHAFI’I

Biography Of Imam Abu Ja’far Ibn Ali

The life of Imam Abu Hanifah

The Life of Junayd ibn al-Qaasim al-Baghdaadi

Muslims of France – Part II

A century ago, they were called “colonials”; in the 1960s, they were known as “immigrants”; today, they are “citizens”.

Muslims of France – Part I

The Dangers of Innovations in Islam (Bid’ah)

က်ား၊ မအတူတကြေရာေႏွာ ေနထိုင္လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳ/ မျပဳ

ဘီေဂ်း ။    ။ အစၥလာမ္၌ အလုပ္လုပ္ေသာေနရာမ်ားတြင္ လိင္မတူသူမ်ား ေရာေႏွာ လုပ္ကုိင္ျခင္းကုိ ခြင့္မျပဳျခင္းသည္ ေခတ္မီပါေသးေလာ (သုိ႔) ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီေလာ။

ေဒါက္တာဇာကိရိႏုိက္(ခ္) ။    ။ ၎မွ ေမးျမန္းသည့္ ေမးခြန္းမွာ အစၥလာမ္တြင္ လိင္မတူသူမ်ားအား ေရာေႏွာ၍ အတူတကြ အလုပ္ လုပ္ကုိင္ျခင္းကုိ ခြင့္မျပဳေပ။ ဤအခ်က္သည္ ေခတ္မီပါေသးသေလာ။ သို႔မဟုတ္ ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီေလာ။ အသင့္အေနႏွင့္ ေခတ္မီျခင္းဆုိ သည္မွာ သင္၏အမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ေရာင္းခ်ရန္အတြက္ ၎တုိ႔ႏွင့္ ေရာေႏွာဆက္ဆံ အတူေနထုိင္ျခင္းကုိ ေခၚဆုိနားလည္ထားသည္။ (သုိ႔) အသင့္အေနႏွင့္ ၎အမ်ဳိးသမီးတုိ႔ကုိ ေမာ္ဒယ္သ႐ုပ္ေဆာင္မႈျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳေစျခင္းကုိ ေခတ္မီျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိလုိပါက အစၥလာမ္သည္ ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီဟု ကြၽႏု္ပ္္ခံစားမိပါသည္။

အေနာက္တုိင္းမီဒီယာ၊ အေနာက္တုိင္း ယဥ္ေက်းမႈမ်ားက ေျပာၾကားေန သည္မွာ ၎တုိ႔သည္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ေျမာက္မ်ားစြာေပးခဲ့သည္။ ၎အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာအဆင့္အတန္း က်ဆင္းမႈကုိ ဖယ္ရွား၍ ဂုဏ္သိကၡာ အဆင့္အတန္းကုိ ျမင့္တင္ေပးေနသည္။ စာရင္းဇယားမ်ားအရ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရွိတကၠသုိလ္တြင္ ပညာသင္ယူရန္သြားသူ၊ လုပ္ငန္းခြင္၀င္ၾကသူ၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ (၅၀%)မွာ မုဒိန္းက်င့္ခံေနရသည္ဟု သိရွိရပါသည္။ ၅၀% ေတာင္ မုဒိမ္းက်င့္ခံေနရျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ဟု အသင္ သိပါသလား။ အေမရိကန္၏ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ လုပ္ငန္းခြင္မ်ားတြင္ က်ားမေရာေႏွာၿပီး ေနထုိင္လုပ္ကုိင္ရျခင္းေၾကာင့္ပင္။

အကယ္၍ အသင့္အေနႏွင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္သည္  မုဒိမ္းက်င့္ျခင္းကုိ ခံသင့္သည္ဟု ေတြးေခၚယူဆလွ်င္ အစၥလာမ္သည္ ေခတ္ေနာက္က်ေနေခ်ၿပီ။ အကယ္၍  မိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ ေယာက္်ား၏ မုဒိမ္းက်င့္ ျခင္းကုိ မခံသင့္ဘူးဆုိလွ်င္ေတာ့ အစၥလာမ္သည္ ေခတ္အမီဆံုးျဖစ္ေနမည္။

အိဒဒ္ကာလၿပီးသည့္ေနာက္ အမ်ဳိးသမီးအား ေစာင့္ေ႐ွာက္ရန္တာ၀န္

ကမားရ္စုိင္ယဒ္ (အုိးအိမ္ဦးစီး႒ာန အတြင္းေရးမွဴး) ။  ။ အသင္၏ ႏွစ္လုိဖြယ္ရာေကာင္းေသာ စကားတြင္း၌ အသင္သည္ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းခံရေသာ အမ်ဳိးသမီးအား “အီဒဒ္”(ေစာင့္ဆုိင္း)ကာလအတြင္း၌ ၎၏ခင္ပြန္းမွ ၎အား ေကြၽးေမြးေထာက္ပံ့ရမည္ဟု ေျပာၾကားေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ယင္းမိန္းကေလးကုိ ၎၏ မိဘမ်ားက ေကြၽးေမြး ေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းေပးရမည္ဟု ယူဆပါသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ေသာကိစၥတြင္ မိဘမ်ားမွ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္ မတတ္စြမ္း ႏုိင္ခဲ့ေသာ္ မည္သူမွ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမည္နည္း။

ေဒါက္တာဇာကိရ္ ။     ။ ႏွမေတာ္မွ ေမးျမန္းသြားေသာ ေမးခြန္းမွာ အလြန္ပင္ ေကာင္းလွပါသည္။ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ကြာရွင္း ျပတ္စဲျခင္းခံရသည္လုိ႔ ဆုိၾကပါစုိ႔။ ယင္းအမ်ဳိးသမီး၏ အီဒဒ္ (ေစာင့္ဆုိင္းကာလ) သံုးလ (သုိ႔) ကေလး မီးဖြားၿပီးသည့္တုိင္ေအာင္ ၎င္း၏ ခင္ပြန္းမွ ေကြၽးေမြး ေထာက္ပံ့၊ ေစာင့္ေရွာက္ရပါမည္။ ၎င္းေနာက္ သူမ၏ ခင္ပြန္း၏တာ၀န္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ကြၽႏု္ပ္၏ ေဟာေျပာတင္ျပမႈတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္းကုိ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ ၎င္းေနာက္ ယင္းအမ်ဳိးသမီးအား ၾကည့္႐ႈ ေစာင့္ေရွာက္ရမည့္တာ၀န္မွာ သူမ၏ ဖခင္(သုိ႔) အစ္ကုိ၊ ေမာင္မ်ား၏ တာ၀န္ပင္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ သူမ၏ ဖခင္ႏွင့္ အစ္ကုိ၊ ေမာင္မ်ားမွ သူမအား ေစာင့္ေရွာက္ ႏုိင္စြမ္း မရွိပါက သူမ၏ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားသည္ သူမအား ေစာင့္ေရွာက္ရပါမည္။ သူမ၏ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားမွ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္စြမ္းမရွိပါလွ်င္ သူမကုိ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရန္မွာ မြတ္စလင္မ္ အြမၼသ္၏ တာ၀န္ပင္ျဖစ္သြားေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ (ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ ကိစၥမ်ားေဆာင္ရြက္ရန္) ကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားဖြဲ႕စည္းထားရန္ လုိအပ္ေပသည္။ ဇကားသ္ရန္ပံုေငြမ်ား ရရွိလာပါက ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေပမည္။ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ အလုပ္ မ်ားကုိ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့လွ်င္ ယင္းကဲ့သုိ႔ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းရန္မွာ ေနာက္ဆံုးအေနႏွင့္ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတာ္၏တာ၀န္ပင္ျဖစ္သည္။

အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ ပစၥည္းပိုင္ဆိုင္ခြင့္

စုိင္ယဒ္ရိယာဇ္။    ။ အတ္စ္လာမု အလုိင္ကြန္းမ္၊ အသင္ေျပာဆုိခဲ့သကဲ့သုိ႔ပင္ အစၥလာမ္တြင္ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ အမ်ဳိးသားတန္းတူညီမွ်မႈရွိသည္ကုိ ကြၽႏု္ပ္သိရွိပါသည္။ သို႔ပါလွ်က္ အစၥလာမ္တြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအား ပစၥည္းပုိင္ဆုိင္ခြင့္ႏွင့္ပတ္သက္၍ တူညီေသာအခြင့္အေရးကုိ အဘယ္ေၾကာင့္ ေပးမထားပါသနည္း။

ေဒါက္တာဇာကိရ္။    ။ ညီေနာင္မွေမးေသာ ေမးခြန္း၏အေျဖမွာ ကြၽႏု္ပ္၏ ေဟာေျပာမႈ၌ ပါ၀င္ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ အမ်ဳိးသားသည္ စီးပြားေရး ဆုိင္ရာအခြင့္အေရးမ်ားတြင္ တန္းတူညီသည္ဟု ကြၽႏု္ပ္မွတင္ျပခဲ့ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အေမြဆက္ခံျခင္းတြင္လည္း အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ အခြင့္အေရးသည္ အမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ သာတူညီမွ်မႈ ရွိသင့္သည္။ အေမြဆက္ခံမႈတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား အဘယ္ေၾကာင့္ အက်ဳံးမ၀င္ပါသနည္း။ သာမန္အားျဖင့္ လူမ်ားက ေျပာဆုိ ခဲ့သည္မွာ အမ်ဳိးသားမ်ား၏ ေ၀စုေ၀ပံု၏ တစ္၀က္ကုိသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအေနႏွင့္ ရရွိေပသည္။ ယင္းေမးခြန္း ၏အေျဖကုိ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ အမ်ဳိးသမီးက႑၊ က်မ္းပိုဒ္ (၁၁)ႏွင့္ (၁၂)တြင္ ေဖာ္ျပထားေပသည္။ ထုိအာယသ္ေတာ္မ်ားတြင္ အစၥလာမ့္ နည္းက် အေမြ မည္သုိ႔မည္ပံု ခြဲျခမ္းရမည္ကုိ တင္ျပထားေပသည္။

“(အို-မုအ္မင္န္ သက္၀င္ယုံၾကည္သူ အေပါင္းတို႔) အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ အသင္တို႔အား၊ အသင္တို႔၏သားသမီးတို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ (ဤသို႔)အမိန္႔ ေပးေတာ္မူေလသည္။ (သား) ေယာက္်ားအတြက္ (သမီး)မိန္းမ ႏွစ္ေယာက္၏ ေ၀စုေ၀ပုံႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ်(၀ါ) ေယာက်္ားကေလး၏ ေ၀စု ေ၀ပုံမွာ မိန္းကေလး ၏ေ၀စုေ၀ပုံ၏ ႏွစ္ဆ ျဖစ္သည္။ တဖန္ အကယ္၍ (သမီး)မိန္းမမ်ားသည္ ႏွစ္ဦးထက္ပိုခဲ့လွ်င္ ထိုသူတို႔ အတြက္ (ကြယ္လြန္ သူ) ထားရိွခဲ့ေသာ(အေမြ)ပစၥည္း၏ သုံးပုံႏွစ္ပုံျဖစ္ေပသည္။ သို႔ရာတြင္ ယင္း(သမီး) မိန္းမသည္ တဦးတည္းသာ ျဖစ္ခဲ့ပါမူ ၄င္း၏အဖို႔ (ကြယ္လြန္ သူထားရိွခဲ့ေသာ အေမြပစၥည္း၏) ထက္၀က္ပင္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ၄င္းျပင္  အကယ္၍ ယင္း (ကြယ္လြန္သူ)၌ သားသမီး တစုံတေယာက္ ရိွခဲ့ပါမူ ထို(ကြယ္လြန္)သူ၏ မိဘႏွစ္ပါးတို႔အနက္ အသီးသီးတို႔အတြက္ (ကြယ္လြန္သူ၏ အေမြပစၥည္းအနက္မွ) ေျခာက္ပုံ တပုံစီျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ အကယ္၍ ထို(ကြယ္လြန္)သူ၌ သားသမီးတစ္စုံတစ္ေယာက္မွ်မရိွ၍ မိဘႏွစ္ပါးတို႔သည္ (သာလွ်င္) ယင္း (ကြယ္လြန္သူ၏ အေမြကို ဆက္ခံခဲ့ၾကပါမူ သို႔ျဖစ္ လွ်င္ ၄င္း (ကြယ္လြန္သူ)၏ အမိအဘို႔မွာ သုံးပုံတပုံျဖစ္သည္။ တဖန္ (အကယ္၍) ယင္း(ကြယ္လြန္သူ)၌ (မိဘႏွစ္ပါးအျပင္) ညီအစ္ကို၊ ေမာင္ႏွမ မ်ားလည္းရိွၾကပါေသာ္ ထို(ကြယ္လြန္)သူ၏ အမိအဘို႔ မွာကား ေျခာက္ပံုတပံုသာ ျဖစ္၏။ ၄င္းျပင္  အသင္တို႔အတြက္  အကယ္၍သာ အသင္တို႔၏ ဇနီးမိန္းမမ်ား၌ သားသမီး တစံု တေယာက္မွ် မရွိခဲ႔လွ်င္၊  ထိုဇနီးမိန္းမမ်ား ထားရွိခဲ႔ၾက ေသာ (အေမြ)ပစၥည္း၏ ထက္၀က္ပင္ျဖစ္သည္။ (သို႔ျဖစ္ေပ ရာ ဤ အေမြခဲြတမ္းသည္)  အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အထံေတာ္မွ (အသင္တို႔၏ ေကာင္းက်ိဳးကို ေထာက္ထားကာ) ျပ႒ာန္းၿပီးျဖစ္ေသာ တာ၀န္တရပ္ ပင္။ ဧကန္စင္စစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ အရာခပ္သိမ္း တို႔ကို အႂကြင္းမဲ့သိရိွေတာ္မူေသာအရွင္၊ အက်ိဳးအေၾကာင္း ဆင္ျခင္တုံတရားႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာအရွင္ျမတ္ပင္ ျဖစ္ေတာ္ မူေပသတည္း။

တဖန္ အကယ္၍ ယင္းဇနီးမိန္းမတုိ႕၌ သားသမီးတစ္စံုတစ္ေယာက္ ရွိခဲ႔ပါမူ အသင္တို႔ အတြက္ ထုိဇနီးမိန္းမမ်ား ထားရွိခဲ႔ၾကေသာ(အေမြ) ပစၥည္းမ်ားအနက္မွ ေလးပံု တစ္ပံုသာ ျဖစ္ေခ်သည္။ (သို႔ရာတြင္ ၄င္းအေမြ ပစၥည္းတို႔ကို) ထိုဇနီးမိန္းမ မ်ားက မွာၾကားခဲ႔ၾကေသာ ေသတမ္းစကား (သို႔မဟုတ္ ေသတမ္းစာအရ ေဆာင္ရြက္ရန္ ကိစၥမ်ား) ကို ေဆာင္ရြက္ၿပီးေနာက္၄င္း၊ (ထိုဇနီးသည္တို႔အေပၚ၀ယ္ တင္ရွိေနေသာ)ေ<ကးၿမီမ်ားကိုဆပ္ၿပီးေနာက္တြင္ လည္းေကာင္း (ခြဲေ၀ရေပမည္)။ ၄င္းျပင္ အကယ္၍ အသင္တုိ႔၌ သားသမီး တစ္စံုတစ္ေယာက္ မရွိခဲ႔ပါ လွ်င္၊ အသင္တုိ႔ ထားရွိခဲ႔ၾကေသာ (အေမြ) ပစၥည္းမ်ားအနက္မွ ၄င္းဇနီး မိန္းမတို႔အတြက္ ေလးပံု တစ္ပံုသည္ ျဖစ္သည္။

တဖန္ အကယ္၍ အသင္တို႔၌ သားသမီး တစ္စံုတစ္ေယာက္ ရွိခဲ႔ပါေသာ္  ထိုဇနီးမိန္းမတို႔ အတြက္ အသင္တို႔ ထားရွိခဲ႔ၾကေသာ (အေမြ) ပစၥည္းမ်ား အနက္မွ ရွစ္ပံုတစ္ပံု (သာ)ျဖစ္သည္။ (သို႔ရာတြင္ ယင္းအေမြပစၥည္းတို႔ကို) အသင္တို႔မွာၾကားခဲ႔ေသာ ေသတမ္းစကား (သို႔မဟုတ္ ေသတမ္းစာ အရ ေဆာင္ရြက္ရန္ကိစၥမ်ား)ကို ေဆာင္ရြက္ၿပီးေနာက္၄င္း၊ (အသင္တို႔အေပၚ၀ယ္ တင္ရွိေသာ) ေ<ကးၿမီကို ေပးဆပ္ၿပီးေနာက္၄င္း၊ ခြဲေ၀ရမည္။” ( ၄း ၁၂)

အတုိခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆုိရေသာ္ အခ်ိန္ကာလအမ်ားစုတြင္ အမ်ဳိးသမီး၏ေ၀စုမွာ အမ်ဳိးသားေ၀စုေ၀ပံု၏ တစ္၀က္သာ ရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ အမႈကိစၥ တုိင္းအတြက္ မဟုတ္ေပ။

ဥပမာအားျဖင့္ ကြယ္လြန္သူ ေသဆံုးသူ၌ အထက္သုိ႔ ဆန္တက္ေသာ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊ ေအာက္သုိ႔ စုန္ဆင္းေသာ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ား မရွိခဲ့ပါက ထုိကြယ္လြန္သူ၏ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားမွာ တစ္ဦးလွ်င္ (၆)ပံု၊ (၁)ပံုက်စီ ညီတူညီမွ် ရရွိပါမည္။ ကြယ္လြန္ေသဆံုးသူ၌ ကေလးမရွိခဲ့လွ်င္ (ထုိကြယ္လြန္သူ၏) အေဖႏွင့္ အေမမွာ (၆)ပံု (၁)ပံုက်စီ အညီအမွ်ရရွိပါမည္။ ထုိ႔ျပင္ ကေလးမရွိေသာ အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦးသည္ ေသဆံုးသြားပါက ၎င္း၏ ခင္ပြန္းမွာ ပစၥည္း၏ ေ၀စုေ၀ပံု၏ တစ္၀က္၊ မိခင္မွာ သံုးပံုတစ္ပံု၊ ဖခင္မွာ ေျခာက္ပံုတစ္ပံုရရွိမည္။

ဤကဲ့သုိ႔ေသာ အမႈကိစၥမ်ားတြင္ မိခင္၏ ေ၀စုေ၀ပံု မွာ ဖခင္၏ ေ၀စုေ၀ပံုထက္ (၂)ဆမ်ားေနေသာေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီး၏ ေ၀စုေ၀ပံုသည္ အမ်ဳိးသား၏ ေ၀စုေ၀ပံုထက္ (၂)ဆ မ်ားေနသည္ဟု ဆုိလုိႏုိင္ေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ မ်ားေျမာင္စြာေသာ အမႈကိစၥမ်ားတြင္ သမီးႏွင့္ဇနီးသည္တုိ႔သည္ အမ်ဳိးသား၏ေ၀စုေ၀ပံု၏ တစ္၀က္ကုိသာရရွိသည္ကုိ ကြၽႏု္ပ္ အေနႏွင့္ အသင္ႏွင့္ သေဘာခ်င္းတိုက္ဆုိင္ပါသည္။ အေၾကာင္းမူကား အမ်ဳိးသား မ်ားသည္ အိမ္ေထာင္၏ ေငြေရးေၾကးေရးဆုိင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ တာ၀န္ယူေျဖရွင္း ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ ေယာက္်ားမ်ားအား မတရားျပဳမူဆက္ဆံရန္ အမိန္႔မေပး ထားပါ။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ အမ်ဳိးသားမ်ားအား အမ်ဳိးသမီးမ်ားထက္ပုိ၍ သာလြန္ျခင္းတစ္ရပ္ ခ်ီးျမင့္ထားေပသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆုိရလွ်င္ “အမ်ဳိးသားမ်ား၏အခြင့္အေရး”ဟူေသာ ကြၽႏု္ပ္၏ေဟာေျပာတင္ျပမႈ၌ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔အေနႏွင့္ ယင္း ျပႆနာမ်ား၏ အေျဖကုိရရွိေပလိမ့္မည္။

ကြၽႏု္ပ္အေနႏွင့္ ဥပမာတစ္ခုေဆာင္ျပရပါလွ်င္ လူတစ္ေယာက္သည္ ေသဆံုးသြားခဲ့သည္ဟု ဆုိၾကပါစုိ႔။ ထုိသူ ေသဆံုးၿပီးေနာက္  သားသမီး မ်ားကုိ ခြဲေ၀ေပးရန္ ေငြ(၁)သိန္းခြဲ က်န္ခဲ့သည္။ သူ႔တြင္ သားတစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္ ရွိေနသည္။ အစၥလာမ့္ရွရီအတ္ တရားဥပေဒအရ သားမွာ ႐ူပီ (၁)သိန္းရရွိၿပီး၊ သမီးမွာမူ ႐ူပီ (၅)ေသာင္းရရွိေပလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ သားအေနႏွင့္ ႐ူပီ(၁)သိန္းကုိ လက္ခံရရွိၿပီးေနာက္ ယင္းေငြျဖင့္ မိသားစုအား အဓိကထား၍  ၾကည့္႐ႈေစာင္မရေပမည္။ ထုိ႔အတြက္ ယင္းသို႔ မိသားစု၏တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ျခင္း၊ သံုးစြဲျခင္းျဖင့္ သား၏ေငြမွာ ႐ူပီ(၈၀၀၀၀) (သုိ႔) (၁)သိန္းအထိ ကုန္သြားႏုိင္ေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ အမ်ဳိးသမီးမွာမူကား သူမလက္ခံရရွိသည့္ ႐ူပီ(၅၀၀၀၀)ကုိ ၎င္း၏ မိသားစုအား ေကြၽးေမြးၾကည့္႐ႈေစာင္မရာတြင္ သံုးစြဲရန္ မလုိပဲ သူမ၏ တစ္ဦးတည္းပုိင္ေငြပင္ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။

ျမတ္တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္တြင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဇနီးၾကင္ယာေတာ္ (၁၁)ပါး ႐ွိရပါသနည္း။

စမာရ္(ေက်ာင္းသား) ။    ။ အစၥလာမ္သာသနာတြင္ အေရအတြက္အားျဖင့္ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္အတြက္ အမ်ဳိးသမီး(၄)ဦးကုိသာ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားရန္ အျမင့္ဆံုး သတ္မွတ္ထားပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တမန္ေတာ္ျမတ္ မုဟမၼဒ္သခင္တြင္ အဘယ္ေၾကာင့္ ၾကင္ယာေတာ္ (၁၁)ပါးရွိေနပါ သနည္း။ (အခ်ဳိ႕လူ႕ဗာလမ်ားက) ျမတ္တမန္ေတာ္သည္ အလြန္တဏွာႀကီးသည္ဟု ေစာင္းေျမာင္းေျပာဆုိေနၾက ေပသည္။ (နအူဇု ဗိလႅာဟ္ မင္န္ဇာလိက္)

ေဒါက္တာဇာကိရ္ႏုိက္(ခ္) ။      ။ ညီေနာင္မွ ေမးသည့္ ေမးခြန္းမွာ – အစၥလာမ္ သာသနာတြင္ ေယာက္်ားတစ္ဦးအား အမ်ားဆံုးဇနီး(၄)ဦးအထိသာ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားႏုိင္ခြင့္ ေပးထားေပသည္။ မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျမတ္တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္၌ ၾကင္ယာေတာ္(၁၁)ပါး ရွိေနခဲ့ ပါသနည္း။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ အမ်ဳိးသမီးက႑၊ က်မ္းပိုဒ္ (၃)တြင္ “သင္သည္ ဇနီး(၄)ေယာက္အထိ လက္ထပ္ႏုိင္သည္”ဟုေဖာ္ျပပါရွိေသာ ေၾကာင့္ အစၥလာမ္သာသနာတြင္ အျမင့္ဆုံး လက္ထပ္ထိမ္းျမားႏိုင္သည့္ အမ်ဳိးသမီးအေရအတြက္မွာ(၄)ေယာက္သာျဖစ္၍ေဖာ္ျပပါစကားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အသင္ႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္သေဘာခ်င္း တုိက္ဆုိင္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၊ မဟာမိတ္မ်ားက႑၊ က်မ္းပိုဒ္ (၅၂)တြင္- “ဤသည့္ေနာက္တြင္ (အထက္ ေဖာ္ျပပါ အဂၤါရပ္မ်ားႏွင့္မညီေသာ) အျခား အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အသင့္အဖုိ႔ တရားမ၀င္ေတာ့ၿပီ။ ထိုနည္းတူစြာ လက္ရွိ ၾကင္ရာမ်ား၏အစား အျခား အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ၄င္းတို႔၏ လွပမႈသည္ အသင့္အား ႏွစ္သက္ေစခဲ့ေသာ္လည္း အသင္သည္ ေျပာင္းလဲ(ထိမ္းျမား)ႏိုင္ခြင့္မရွိေခ်။  သို႔ရာတြင္  အသင္ပိုင္ဆုိင္ေသာ ကြၽန္မမ်ား ကိုမူကား (ေျပာင္းလဲႏိုင္ခြင့္၊ ယူပိုင္ခြင့္ရွိ၏)။” (၃၃း၅၂)

အထက္ပါ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ မဟာမိတ္မ်ားက႑၊ က်မ္းပိုဒ္ (၅၂)အရ ဤအာယသ္ေတာ္က်ေရာက္သည့္ အခ်ိန္ထိ လက္ထပ္ထိမ္းျမားၿပီးခဲ့ေသာ ဇနီး ၾကင္ယာေတာ္မ်ားမွ လြဲ၍ အျခားအမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ လက္မထပ္ႏုိင္ေပ။ သုိ႔ေသာ္ တမန္ေတာ္ျမတ္သခင္ ပုိင္ဆုိင္ေသာ ကြၽန္မမ်ားကုိမူ ေျပာင္းလဲ ယူပုိင္ခြင့္ရွိ၏။ အကယ္၍ ျမတ္တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္အား အဘယ္ေၾကာင့္ အျခားအမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ထပ္၍ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ မေပးျခင္းအေၾကာင္းအရင္းကုိ အသင့္အေနႏွင့္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ ျမတ္တမန္ေတာ္္အေနႏွင့္ ယင္းဇနီးၾကင္ယာမ်ားကုိ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းမျပဳႏုိင္ေၾကာင္း ေတြ႕ရေပမည္။ အေၾကာင္းမူကား က်မ္းျမတ္ ကုရ္အာန္၌ အာယတ္ေတာ္တစ္ပုိဒ္ထက္ပုိ၍ ေဖာ္ျပပါရွိသည္မွာ ျမတ္တမန္ေတာ္၏ ဇနီးၾကင္ယာမ်ားအား ၎တုိ႔သည္ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္း ခံခဲ့ရသည္ျဖစ္ေစ၊ မုဆုိးမမ်ား ျဖစ္သြားခဲ့ၾကသည္ျဖစ္ေစ၊ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ယင္းတမန္ေတာ္ျမတ္၏ ဇနီးၾကင္ယာေတာ္မ်ားကုိ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္းမျပဳႏုိင္ေခ်။ အေၾကာင္းမူကား ယင္းဇနီးၾကင္ယာေတာ္မ်ားသည္ မုအ္မင္န္ သက္၀င္ယံုၾကည္သူမ်ား၏ မိခင္မ်ားပင္ျဖစ္ၾကကုန္၏ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္တမန္ေတာ္၏ ဇနီးၾကင္ယာမ်ားကုိ မည္သူမွ်ထပ္ၿပီး ထိမ္းျမားပုိင္ခြင့္မရွိေခ်။ သဘာ၀တရားအရလည္း ျမတ္တမန္ေတာ္သည္ ဇနီးၾကင္ယာေတာ္မ်ားကုိ ကြာရွင္းျပတ္စဲႏုိင္ျခင္း မရွိခဲ့ေခ်။ အကယ္၍ အသင့္အေနႏွင့္ ျမတ္တမန္ေတာ္သည္ ဇနီးၾကင္ယာေတာ္တစ္ပါးျခင္းအား လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ရျခင္း၏ အေၾကာင္းအရင္းကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာ ၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ခဲ့မႈ အားလံုးသည္ လူမႈေရး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ(သုိ႔) ႏုိင္ငံေရး အသြင္သ႑ာန္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈတည္းဟူေသာ  အေၾကာင္းအရင္းမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ အသင့္အေနႏွင့္ ေလ့လာ ေတြ႕ရွိႏုိင္ေပသည္။ ျမတ္တမန္ေတာ္၏ လိင္စိတ္မျပည့္၀မႈေၾကာင့္ အလ်ဥ္း မဟုတ္ေပ။

ပထမဦးဆံုး ဘီဘီခတီဂ်ာဟ္သခင္မႀကီးႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ေလသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ သခင္မႀကီး၏ သက္ေတာ္မွာ (၄၀)ရွိ၍ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ သက္ေတာ္မွာကား(၂၅)ႏွစ္သာ ရွိေပေသးသည္။ ထုိ႔ျပင္ သခင္မႀကီးသည္ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္ေအာင္ မုဆုိးမျဖစ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္းပါ။ အကယ္၍ သင့္အေနႏွင့္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ ျမတ္တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္သခင္သည္ ဘီဘီ ခတီဂ်ာဟ္သခင္မႀကီး အသက္ထင္ရွားရွိေနစဥ္ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး၌ မည္သည့္ အျခားၾကင္ယာေတာ္ တစ္ဦးကုိမွ် လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ျခင္းမရွိေခ်။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ သက္ေတာ္ (၅၀) ႏွစ္ေရာက္ရွိေသာအခါ ဘီဘီခတီဂ်ာဟ္သခင္မႀကီးသည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ အမိန္႔ေတာ္ ခံယူသြားခဲ့ေလသည္။ (အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ မဟာက႐ုဏာေတာ္သည္ သခင္မႀကီးႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ အေဆြေတာ္ဆြဟာဗဟ္မ်ားအေပၚ၀ယ္ က်ေရာက္ေတာ္မူပါေစေသာ္။) ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ သက္ေတာ္ (၅၀)ေက်ာ္မွသာလွ်င္ အျခားၾကင္ယာေတာ္မ်ားႏွင့္ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့ေပသည္။

စာ႐ႈသူ စဥ္းစားၾကည့္စမ္းပါ။ အကယ္၍ ျမတ္တမန္ေတာ္၌ လိင္စိတ္ျပင္းျပ ေနသည္ဆုိလွ်င္ ကုိယ္ေတာ္သည္ ႏုပ်ဳိေသာ အသက္အရြယ္အခ်ိန္တြင္ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့ေပလိမ့္မည္။ သိပၸံပညာမွ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔အားေျပာဆုိေနသည္မွာ “လူတစ္ေယာက္သည္ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္လာေသာအခါ သူ၏လိင္စိတ္သည္ ေလ်ာ့နည္းလာသည္။” ယင္းစကားရပ္မ်ားသည္ ျမတ္တမန္ေတာ္အေပၚ၌ (လီဆည္ ဖန္တီး၍) ေစာင္းေျမာင္းေျပာဆုိျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈမ်ားအနက္ ဘီဘီခတီဂ်ာဟ္ႏွင့္ ဘီဘီအာအိရွာဟ္ သခင္မႀကီးတုိ႔ (၂)ဦးႏွင့္ သာလွ်င္ သာမန္အေျခအေနအရ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ေလသည္။ အျခားလက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈမ်ားအားလံုးသည္ လူမႈေရးဆုိင္ရာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ(သုိ႔) ႏုိင္ငံေရးေကာင္းက်ဳိးအတြက္သာလွ်င္ အေျခအေနအရ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့ရေပသည္။

အကယ္၍ အသင့္အေနႏွင့္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ ၾကင္ယာေတာ္(၂)ဦးသာလွ်င္ အသက္ (၃၆)ႏွစ္ ေအာက္ငယ္သည္ကုိ ေတြ႕ရေပမည္။ က်န္ရွိေသာ ၾကင္ယာေတာ္မ်ားအားလံုးသည္ အသက္ (၃၆)ႏွစ္မွ (၅၀) အတြင္းရွိ ေပသည္။ ကြၽႏု္ပ္အေနႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈအသီးသီး၌ အေၾကာင္းရင္းမ်ား ရွိေၾကာင္း သင့္အား ဥပမာ ေပးႏုိင္ပါသည္။

ဥပမာအားျဖင့္ ဘီဘီဂ်ဳိ၀ုိင္ရီယာသခင္မႀကီးႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း ျဖစ္သည္။ သခင္မႀကီးသည္ အလြန္ အင္အားႀကီးမားေသာ ဗႏုမြတ္ဆြ္တြလစ္က္ မ်ဳိးႏြယ္မွျဖစ္သည္။ အစၥလာမ္ေပၚထြန္းလာၿပီး အခ်ိန္ကာလတစ္ခု ၾကာလတ္ေသာ္ (ယင္းတို႔၏ ဖီဆန္ပုန္ကန္ သူပုန္ထႂကြမႈေၾကာင့္) အစၥလာမ့္တပ္မေတာ္မွ ၎မ်ဳိးႏြယ္မ်ားကုိ တုိက္ခုိက္ ေခ်မႈန္းခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္တမန္ေတာ္သည္ (ဘီဘီ ဂ်ဳိ၀ုိင္ရီယာသခင္မႀကီးအား လက္ထပ္  ထိမ္းျမား ခဲ့သည္။ ယင္းသုိ႔ လက္ထပ္ထိမ္းျမားၿပီးေနာက္ ဆြဟာဗာဟ္ႀကီးမ်ားက “ကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ မဟာတမန္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားအားကြၽန္မ်ားအျဖစ္ အဘယ္ကဲ့သို႔ ထားရွိရပါမည္နည္း”ဟု ေျပာဆုိခဲ့ၿပီး ယင္းမ်ဳိးႏြယ္၀င္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ကြၽန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ကြၽန္ဘ၀မွ လႊတ္ေျမာက္ၿပီးသည့္ေနာက္ ၎င္းမ်ိဳးႏြယ္၀င္မ်ားသည္ မြတ္စ္လင္မ္မ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြရင္းမ်ား ျဖစ္လာခဲ့သည္။

အျခားဥပမာတစ္ခုကား နဂ်ဒ္မ်ဳိးႏြယ္ အႀကီးအကဲ၏ ဇနီး၏ ညီအစ္မေတာ္ျဖစ္သူ ဘီဘီမုိင္မြန္နဟ္သခင္မႀကီးအား လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းနဂ်ဒ္မ်ဳိးႏြယ္သည္ အစၥလာမ့္ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕၀င္ ပုဂၢိဳလ္(၇၀)ေက်ာ္အား သတ္ျဖတ္ခဲ့ေလသည္။ ျမတ္တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္မွ သခင္မႀကီး (ဘီဘီမုိင္မြန္နဟ္)အား လက္ထပ္ ထိမ္းျမားၿပီးေသာအခါ၌ ယင္းမ်ဳိးႏြယ္၀င္မ်ားသည္ မဒီနာဟ္ၿမိဳ႕ေတာ္အား သူတုိ႔၏ အမိ႒ာနခ်ဳပ္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့သလုိ ျမတ္တမန္ေတာ္အားလည္း သူတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့ၾကေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ ျပဳလုပ္ခဲ့သမွ်ေသာ   လက္ထပ္ ထိမ္းျမားမႈတုိင္းသည္ လူမႈေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာ အခ်ဳိ႕အေၾကာင္းရင္း တုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ရွိႏုိင္သည္။ မကၠာဟ္ၿမိဳ႕ေတာ္၏ အႀကီးအကဲ အဗူဆုဖ္ယာန္၏သမီးေတာ္ အြမၼိဟဗီဗဟ္သခင္မႀကီးအား ကုိယ္ေတာ္ျမတ္သည္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈျပဳခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားျခင္းသည္ မကၠဟ္ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ ျပန္လည္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းအတြက္ အလြန္ အေရးပါေလသည္။ အျခားဥပမာတစ္ခုမွာကား၊ အင္အား ႀကီးမားေသာ ဂ်ဴးေခါင္းေဆာင္္၏သမီးျဖစ္ေသာ ဆြဖီယာသခင္မႀကီးပင္ျဖစ္သည္။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ဆြဖီယာသခင္မႀကီးအား လက္ထပ္ထိမ္းျမားၿပီးေနာက္ ဂ်ဴးမ်ားသည္  မြတ္စလင္မ္မ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြရင္းခ်ာမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။

အကယ္၍အသင္သည္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈအားလုံးကုိ ဆန္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ အခ်ဳိ႕ေသာ လူမႈေရးျပဳျပင္မႈမ်ား ရွိေပသည္။ ဆြဟာဗဟ္(တမန္ေတာ္၏ အေဆြေတာ္) မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ပုိမုိေကာင္းမြန္ပြင့္လင္းလာေအာင္ ဟဇရသ္အုမရ္သခင္၏ သမီးေတာ္ ဟဖ္ဆြာဟ္ သခင္မႀကီးအား လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ေလသည္။ လူမႈျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈအျဖစ္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ၎င္း၏ ႏွမတစ္၀မ္းကြဲ၊ သြလားက္ကြာရွင္း ျပတ္စဲျခင္းခံရေသာ ဇုိင္နာဗ္သခင္မႀကီးအား လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ေပသည္။

လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈအားလံုးသည္ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းရင္း(သုိ႔) လူမႈျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားမႈဟူသမွ်သည္ လူ႔ေဘာင္၊ လူ႔အသုိင္း ပုိမုိဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေစရန္ႏွင့္ လူမႈဆက္ဆံေရး ပုိမုိေကာင္းမြန္ေစရန္ဟူေသာအခ်က္ေပၚတြင္ အေျခခံသည္။ လိင္မႈကိစၥအတြက္ သက္သက္သာလက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ျခင္းမဟုတ္ေခ်။

ဤေနရာ၌ စာ႐ႈသူမ်ား၏ အက်ဳိးငွာရည္ရြယ္၍ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ျမတ္တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္သခင္၏ ဇနီးၾကင္ယာေတာ္(၁၁)ပါး၏ အထၳဳပၸတိၱအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကုိ တင္ျပပါအံ့။

၁။    ခတီဂ်ဟ္ ဗင္းန္ေသ့ခူ၀ုိင္လစ္ဒ္

တမန္ေတာ္ျမတ္ႀကီး(မ) မဒီနာၿမိဳ႕ေတာ္သုိ႔ ဟစ္ဂ်ရတ္ (ေရႊ႕ေျပာင္း ေနထုိင္မႈ)မျပဳမီက တမန္ေတာ္ျမတ္၏ အိမ္ေတာ္တြင္ တမန္ေတာ္ျမတ္ ကုိယ္တုိင္ႏွင့္ သူ၏ဇနီးခတီဂ်ဟ္ ဗင္းန္ေသ့ ခူ၀ုိင္လစ္ဒ္တို႔သာ ပါ၀င္ခဲ့ၾကသည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးလက္ထပ္စဥ္အခါက တမန္ေတာ္ျမတ္မွာ သက္ေတာ္ (၂၅)ႏွစ္၊ ခတီဂ်ာဟ္ သခင္မမွာ သက္ေတာ္ႏွစ္(၄၀)ရွိခဲ့သည္။ ခတီဂ်ာဟ္ သခင္မႀကီးသည္ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ ပထမဦးဆံုး ထိမ္းျမားလက္ထပ္ခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသမီး ျဖစ္သည္။ သခင္မႀကီး ကြယ္လြန္ ေသဆံုးခ်ိန္အထိ တမန္ေတာ္ျမတ္္၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ဇနီးၾကင္ယာေတာ္ျဖစ္သည္။

သခင္မႀကီးႏွင့္ သားမ်ားႏွင့္ သမီးမ်ား ထြန္းကားခဲ့သည္။ သားေတာ္မ်ားမွာ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀၌ပင္ ကြယ္လြန္ ခဲ့ၾကေပသည္။သမီးေတာ္မ်ားမွာဇုိင္နတ္(ဗ္)၊ ႐ူကုိင္ယာ၊ အြန္းေမ့ ကုလ္ဆြန္း(မ္)ႏွင့္ ဖာေသြမာဟ္ သခင္မတုိ႔ ျဖစ္သည္။
ဇုိင္နတ္ဗ္သခင္မသည္ ဟစ္ဂ်ရတ္မျပဳမီ သူမ၏ မိခင္ဘက္မွ တစ္၀မ္းကြဲအစ္ကုိေတာ္သူ အဗူ အလ္-အတ္(ဆြ္) ဗင္န္အလ္ရာဘီသခင္ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ ႐ူကုိင္းယာဟ္္ သခင္မႏွင့္ အြန္းေမ့ကုလ္ဆြန္းမ္သခင္မတုိ႔မွာ အုဆ္မန္း(န္)ဗင္န္ အဖၹန္း(န္)၏ ဇနီး ၾကင္ယာမ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္။ (သခင္မွ ညီမတစ္ေယာက္ ကြယ္လြန္ေသာအခါ ေနာက္တစ္ေယာက္ကုိ ဆက္၍ လက္ထပ္ခဲ့သည္။) ဖာေသြမာဟ္သခင္မမွာ အလီဗင္န္အဘီတြလစ္(ဗ္)ႏွင့္လက္ထပ္ခဲ့သည္။ ဖာေသြမာဟ္သခင္မႀကီးႏွင့္ အလီသခင္တုိ႔ လက္ထပ္ထိမ္းျမား ေသာကာလမွာ ဗဒရ္စစ္ပြဲႏွင့္ အုဟုဒ္စစ္ပြဲ၏ ၾကားကာလျဖစ္သည္။ ဖာေသြမာဟ္ သခင္မႀကီးတြင္ အီမာန္ဟာစန္ႏွင့္ အီမာန္ဟူစိန္၊ ဇိုင္နဗ္ႏွင့္  အြိမၼိကုလ္ဆြန္း(မ္) စသည့္ သားသမီးမ်ား ထြန္းကားခဲ့သည္။

၂။    ေဆာင္ဒါဟ္ ဗင္းန္ေသ့ ဇမ္အာဟ္

တမန္ေတာ္ျမတ္မွ သခင္မႀကီးကုိ လက္ထပ္္ခဲ့ေသာကာလမွာ နဗီျဖစ္ၿပီး သက္တမ္း(၁၀)ႏွစ္ အၾကာ၊ ေရွာင္၀လ္လအတြင္း၌ ျဖစ္သည္။ ၎င္းကာလမွ ခတီဂ်ာဟ္ သခင္မႀကီး ကြယ္လြန္ၿပီး ရက္အနည္းငယ္ ၾကာေသာကာလ ျဖစ္သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္ႏွင့္ လက္မဆက္မွီ ေဆာင္ဒါဟ္သခင္မႀကီးသည္  သခင္မႀကီး၏ ဖခင္ဘက္မွ တ၀မ္းကြဲေမာင္ေတာ္သူ အစ္စက္ရာန္ဗင္န္အမရ္ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ဖူးသည္။

၃။    အာအိရွာဟ္  ဗင္းန္ေသ့အဘူဘကရ္

သခင္မႀကီးကုိ လက္ထပ္ခဲ့ေသာ ကာလမွာ နဗီ သက္တမ္း ၏ “၁၁”ႏွစ္ေျမာက္ ကာလျဖစ္သည္။ ေဆာင္ဒါဟ္သခင္မကုိ လက္ထပ္ၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ ျဖစ္သည္။ ထုိကာလသည္ ဟစ္ဂ်ရတ္မျပဳလုပ္မီ (၂)ႏွစ္ႏွင့္(၅)လ အလိုကာလ ျဖစ္ခဲ့သည္။ အာအိရွာ(ဟ္)သခင္မသည္ တမန္ေတာ္ျမတ္ႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားစဥ္ ကာလက (၆)ႏွစ္သမီးသာ ရွိေသးသည္။  (အခ်ဳိ႕ ပညာရွင္ႀကီးမ်ား၏အဆိုအရ “၁၆“ျဖစ္ၿပီး၊ “၆” မဟုတ္ေခ်။ အခန္းအပ္သည့္သက္ေတာ္မွာလည္း “၁၉”ႏွစ္ၿဖစ္ၿပီး၊ “၉”ႏွစ္မဟုတ္ဟု အဆိုရွိေပသည္။ အမွန္ကို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္သာလွ်င္ အသိဆုံး ျဖစ္ေတာ္မူ၏။) တမန္ေတာ္ျမတ္သည္ သခင္မႀကီးကုိ လက္ထပ္ေသာ္ျငားလည္း ဟစ္ဂ်ရတ္သ္လုပ္ၿပီး (၇)လေျမာက္ျဖစ္ေသာ ေရွာင္၀လ္လအထိ သခင္မႀကီးႏွင့္ လင္မယားအရာမေျမာက္ခဲ့ေပ။ ဟစ္ဂ်ရတ္ ျပဳၿပီး (၇)လေနာက္ပုိင္း မဒီနာတြင္ရွိစဥ္ကာလ အာအိရွာဟ္သခင္မမွာ (၉)ႏွစ္သမီးအရြယ္ေရာက္ရွိခဲ့သည္။တမန္ေတာ္ျမတ္၏ လက္ထပ္ခဲ့ေသာ ဇနီၾကင္ယာမ်ားအနက္ တစ္ဦးတည္းေသာ အပ်ဳိစင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ဖန္ဆင္းခံမ်ားထဲ၌ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ အခ်စ္ျမတ္ႏုိးဆံုးသူတစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ သခင္မႀကီးသည္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအနက္ ပညာအတတ္ဆံုး၊ ဗဟုသုတ အႂကြယ္၀ဆံုး ပညာရွင္ႏွင့္ ဥပေဒသိပၸံပညာရွင္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။

၄။      ဟဖ္ဆာဟ္ဗင္းန္ေသ့ အုမရ္ဗင္န္ အလ္ခတြ္တြာ(ဗ္)

သခင္မႀကီး၏ ပထမခင္ပြန္းမွာ ဗဒရ္ႏွင့္ အုဟုဒ္စစ္ပြဲၾကားကာလတြင္ က်ဆုံးခဲ့ေသာ သာသနာ့အာဇာနည္ ခုိႏုိင္းစ္ဗင္းန္ဟုိဇုိင္းဖဟ္အစ္စဟ္မီးျဖစ္သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္သည္ သခင္မႀကီးကုိ ဟစ္ဂ်ရတ္လုပ္ၿပီး (၃)ႏွစ္ အၾကာတြင္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။

၅။    ဇုိင္နတ္(ဗ္) ဗင္းန္ေသ့ ခုိဇုိင္းမားဟ္

သခင္မႀကီးသည္ ဗနီဟိလားလ္ ဗင္းန္ အမီးရ္ ဗင္စြအ္စြအ္ဟ္၏မ်ဳိးႏြယ္ ျဖစ္ၿပီး သခင္မႀကီး၏ ေက်ာ္ၾကားေသာနာမည္မွာ အြမြတ္လ္မဆာကီးန္ ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဇုိင္နတ္(ဗ္)သခင္မသည္ မရွိဆင္းရဲသားမ်ားကုိ အလြန္သနားၾကင္နာ၍ ဂ႐ုိစုိက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သခင္မႀကီးသည္ အူဟုဒ္ စစ္ပြဲအတြင္း က်ဆံုးခဲ့ေသာ အဗၺဒုလာဟ္ဗင္းန္ဂ်ာဟ္(ရွ္)(အ)၏ ဇနီးျဖစ္ခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္မွ  သခင္မႀကီးအား လက္ထပ္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္ကာလမွာ ဟစ္ဂ်ရီ (၄)ႏွစ္ ေျမာက္ကာလျဖစ္သည္။ သခင္မႀကီးသည္ တမန္ေတာ္ျမတ္ (မ)ႏွင့္ လက္ထပ္ၿပီး (၂)လ (သို႔) (၃)လ အၾကာတြင္ ကြယ္လြန္ ခဲ့သည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ စာအုပ္ စာတမ္းမ်ားတြင္ (၈)လအၾကာတြင္ အလ’ာဟ္အမိန္႔ခံယူသည္ဟု ေရးသားထားသည္။

၆။      အြမ္းေမ့ စလ္မာဟ္ဟင္းန္ဒ္ ဗင္းန္ေသ့အဘီအြမၼိဳင္ယာဟ္

သခင္မၾကီးသည္ အဘူစလ္မာဟ္၏ ဇနီးျဖစ္ခဲ့၏။ အဘူစလ္မာဟ္သည္ ဟစ္ဂ်ရီ(၄)ခုႏွစ္၊ ဂ်ဴမာဒြလ္အခိရ္တြင္  ေသဆံုးခဲ့သည္။ ျမတ္တမန္ေတာ္မွ  ဟစ္ဂ်ရီ (၄)ခုႏွစ္၊ေရွာင္၀လ္လတြင္ သခင္မႀကီးအား လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့သည္။

၇။    ဇုိင္နတ္(ဗ္) ဗင္းန္ေသ့ ဂ်ာဟ္(ရွ္)ဗင္းန္ေသ့ ရိယတ္(ဘ္)

သခင္မႀကီးသည္ ဗနီအစတ္(ဒ္)ဘင္းန္ ခုိဇုိင္မာဟ္မ်ဳိးႏြယ္မွျဖစ္ၿပီး တမန္ေတာ္ ျမတ္(မ)၏ ဖခင္ဘက္မွ ႏွမ၀မ္းကြဲေတာ္၏။ သခင္မႀကီးသည္ ဇုိက္ဒ္ဗင္န္္ ဟာရီဆဟ္၏ ဇနီးျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဇုိက္(ဒ္)သခင္မွာ တမန္ေတာ္၏ ေမြးစားသားသဖြယ္ျဖစ္သည္။ ဇုိက္ဒ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အလႅာဟ္အရွင္မွ အာယသ္ေတာ္တစ္ခု ခ်ေပးခဲ့၏။

“တစ္စံုတရာ က်ပ္တည္းမႈမရွိရန္ “ဇိုက္ဒ္”သည္ ထိုမိန္းမအား အလိုမရွိေတာ့သည့္ အခါ ငါအရွင္ျမတ္သည္ အသင့္အား ထိုမိန္းမႏွင့္ ထိမ္းျမား၍ ေပးေတာ္မူလိုက္၏။” (၃၃း၃၇)
သူမႏွင့္ ပတ္သက္၍ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွ မဟာမိတ္မ်ားက႑၏ က်မ္းပိုဒ္ အခ်ဳိ႕ကုိ ခ်ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။ ယင္းအာယသ္ေတာ္မ်ားမွာ သားသမီးေမြးစားျခင္း ႏွင့္ပတ္သက္၍ အေသးစိတ္ေျပာၾကားထားသည့္ က်မ္းပိုဒ္မ်ားျဖစ္၏။ တမန္ ေတာ္ျမတ္(မ)မွ  သခင္မႀကီးအား ဟစ္ဂ်ရီ (၅)ခုႏွစ္တြင္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့သည္။

၈။    ဂ်ဳိ၀ုိင္ရီယာဟ္ ဗင္းန္ေသ့အလ္ ဟာရီသ္

ဂ်ဳိ၀ုိင္ရီယာ ဗင္းန္ေသ့အလ္ဟာရီသ္သည္ ခူဇာအဟ္မွ ဗနီမြတ္ဆ္ြတြလစ္က္ မ်ဳိးႏြယ္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ ဂ်ဴ၀ုိင္ရီယာဟ္သခင္မသည္ စစ္အတြင္း ဗနီမြတ္ဆြ္ တြလစ္က္မ်ဳိးႏြယ္မွ မြတ္စလင္မ္တုိ႔ထံ ေရာက္ရွိလာေသာ “ဓါးစာခံ သုံ႔ပန္း” ျဖစ္သည္။  သခင္မႀကီးသည္ ဆာဗစ္(သ္) ဗင္းန္္ကုိင္းယစ္(စ္)ဗင္းန္ ရွာမား(စ္)၏ လက္၀ယ္ ေရာက္ရွိလာခဲ့၏။ ထုိပုဂိၢဳလ္မွ  သခင္မႀကီးအတြက္ လြတ္ေျမာက္ျခင္းဆုိင္ရာ သေဘာ တူညီခ်က္ကုိ ေရးသားစီစဥ္ေပးခဲ့သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္မွ သခင္မႀကီးအတြက္ ထုိသေဘာတူညီခ်က္ကုိ လုိက္ေလ်ာခဲ့ၿပီး  သခင္မႀကီးကုိ ဟစ္ဂ်ရီ (၆)ခုႏွစ္ ရွာအ္ဗန္လတြင္ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့သည္။

၉။    အြမ္းေမ့ဟဘီဘာဟ္ ရမ္လာဟ္ ဗင္းန္ေသ့ အဘူစုဖ္ယန္း

သခင္မႀကီးသည္ အူဗုိင္ဒုလႅာဟ္ဗင္းန္ဂ်ားဟ္ရွ္ႏွင့္ လက္ထပ္ယူခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သခင္မႀကီးသည္ ခင္ပြန္းသည္ႏွင့္အတူ အဗီစီးနီးယား (ယခု အီသီယုိပီယား)သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားခဲ့၏။ အူဗုိင္ဒုလႅာဟ္မွ အစၥလာမ္ဘာသာကုိ စြန္႔ပယ္ၿပီး ခရစ္ယာန္ဘာသာအျဖစ္ ခံယူေသာအခါ သခင္မႀကီးသည္ ခရစ္ယာန္ဘာသာသုိ႔ေျပာင္းရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့ၿပီး အစၥလာမ္ေပၚတြင္ ခုိင္ၿမဲစြာရပ္တည္ ခဲ့သည္။ အူဗုိင္ဒုလႅာဟ္သည္ အဘီစီးနီးယား (ယခုအီသီယိုးပီးယား) ႏုိင္ငံတြင္ ကြယ္လြန္ေသဆံုးခဲ့သည္။တမန္ေတာ္ျမတ္မွ အမရ္ ဘင္န္အုမုိင္ယာဟ္ အလ္သြာမ္ရီသခင္အား သ၀ဏ္လႊာႏွင့္အတူ ဘုရင္နဂ်ာရွွီ ဘုရင္မင္းျမတ္ထံသုိ႔ ေစလႊတ္ခဲ့၏။  ထုိစာလႊာတြင္ အြမ္းေမ့ဟဘီဘာဟ္ကုိ ျပန္လည္ေပးအပ္ရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ အခ်ိန္ကာလမွာ မုဟရ္ရမ္လ ျဖစ္ၿပီး ဟစ္ဂ်ရီ (၇)ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္သည္။ နဂ်ာရွီ ဘုရင္မင္းျမတ္မွ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ ေတာင္းဆုိမႈကုိ လက္ခံ သေဘာတူ ခဲ့ၿပီး ႐ႈရာဟ္ဘီလ္ဘင္န္ ဟာစနာဟ္သခင္ႏွင့္တကြ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။

၁၀။    ဆြဖီယာဟ္ ဗင္းန္ေသ့ ဟုိင္ယု ဗင္းန္ အခ္တြတ္ဗ္

သခင္မႀကီးသည္ အစၥရာအီလ္(ဂ်ဴး)မ်ဳိးႏြယ္မွျဖစ္သည္။ ခုိင္ဘာစစ္ပြဲတြင္ ရရွိလာေသာ “ဓားစာခံ သုံ႔ပန္း” တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ ရစူလ္္တမန္ ေတာ္ျမတ္(မ)သည္ သူမကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ သခင္္မႀကီးအား ဓားစာခံသုံ႔ပန္းဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေစၿပီး ခုိင္ဘရ္စစ္ပြဲအၿပီးတြင္  သခင္မႀကီးကုိ ဟစ္ဂ်ရီ (၇)ခုႏွစ္တြင္ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့သည္။

၁၁။    မုိင္မြန္နာဟ္ ဗင္းန္ေသ့ အလ္ ဟာရီသ္

သခင္မႀကီးသည္ အြမြတ္လ္ ဖဒလ္လုဘာဘာဟ္ ဗင္းန္ေသ့ အလ္ဟာရီသ္၏ ညီမေတာ္ျဖစ္သည္။တမန္ေတာ္ျမတ္မွ သခင္မႀကီးအား ဟစ္ဂ်ရီ (၇)ခုႏွစ္၊ ဇိလ္ကအ္ဒါဟ္လတြင္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့သည္။ အြမၼရာဟ္ ကဒြါဟ္ (အစားျပန္လည္ ျဖည့္ဆည္းရေသာအြမၼရာဟ္)ကုိ ျပဳလုပ္ၿပီးသည့္ေနာက္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခဲ့ေၾကာင္း မွန္ကန္သည့္ ဆင့္ျပန္ခ်က္အရ သိရွိရသည္။

အစၥလာမ္မွ သားသမီးေမြးစားခြင့္ျပဳ/ မျပဳ

 

မုဟမၼဒ္အရွ္ရဖ္ ။    ။ အစၥလာမ္သာသနာတြင္ သားသမီးေမြးစားျခင္းကုိ ခြင့္ျပဳထားပါသလား။

ေဒါက္တာဇာကိရ္။    ။ ညီေနာင္မွေမးသည္မွာ “အစၥလာမ္၌ သားသမီး ေမြးစားျခင္းကုိ ခြင့္ျပဳထားပါသလား။” အသင္အေနႏွင့္ သားသမီးေမြးစားျခင္းဆုိသည္မွာ “ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ အသင္၏ အိမ္သုိ႔ေခၚ၍ ယင္းကေလးအတြက္ ယာယီေနရာထုိင္ခင္း၊ စားေသာက္စရိတ္၊ အ၀တ္အစားဆင္ျမန္းေပးျခင္း”ဟု  ဆုိလုိပါသလား။ ယင္းသုိ႔ဆုိလုိလွ်င္ ထုိအခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ အေလးအနက္ထား၍ ေဖာ္ျပထားေပသည္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ ဆင္းရဲသားမ်ား၊ လုိအပ္လွ်က္ရွိေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ကူညီေထာက္ပံ့မႈျပဳပါေလဟု ေဖာ္ျပပါရွိေပသည္။  ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ အသင့္အိမ္သုိ႔ေခၚေဆာင္၍ ယင္းကေလးအား ဖခင္၏ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအျပည့္ျဖင့္ ခ်စ္ခင္ ယုယစြာ ဆက္ဆံႏုိင္ေပသည္။

အစၥလာမ့္သေဘာအရ အသင့္အေနႏွင့္ ကေလးကုိ ဥပေဒအရ ေမြးစားျခင္း မျပဳႏုိင္ေပ။ ယင္း(ေမြးစားကေလး)ကုိ အသင့္အေနႏွင့္ အသင့္၏ နာမည္မေပးႏုိင္ေပ။ ဥပေဒအရ သားသမီးေမြးစားျခင္းကုိ အစၥလာမ္မွ တားျမစ္ထားခဲ့ေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ပါနည္း။ အေၾကာင္းမူကား အကယ္၍ အသင့္အေနႏွင့္ ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ တရားဥပေဒႏွင့္အညီ ေမြးစားခဲ့မည္ဆုိပါလွ်င္ ယင္းကဲ့သုိ႔ျပဳျခင္းေၾကာင့္ မ်ားစြာေသာ ႐ႈပ္ေထြးမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏုိင္ေပသည္။ ပထမအခ်က္မွာ  လူတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ ေယာက္်ားကေလး (၀ါ) မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ေမြးစားခဲ့မည္ဆုိလွ်င္ ၎တုိ႔၏ သီးျခားရပ္တည္ႏုိင္စြမ္း ေပ်ာက္ဆံုးသြားေပလိမ့္မည္။

ဒုတိယအခ်က္မွာ ကေလးတစ္ေယာက္ေမြးစားၿပီးေနာက္ အသင့္၌ ရင္ေသြး တစ္ေယာက္ ရရွိခဲ့သည္ဆုိၾကပါစုိ႔။ အသင္၏ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးတြင္ မည္သည့္အခါမွ် အသင့္၌ ကေလးရရွိမည္မဟုတ္ဟု မည္သူမွ် မေျပာဆုိႏုိင္ေပ။ အသင့္၌ အသင့္ရင္ေသြးရွိမည္ဆုိလွ်င္ ေမြးစားကေလးထက္ ပုိ၍ အသင့္ကေလး (ရင္ေသြး)ကုိ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္းျဖင့္ ဘက္လုိက္မႈ ျပဳေပလိမ့္မည္။ တတိယအခ်က္မွာကား အသင္ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ သင့္ရင္ေသြးသည္ ေမြးစားကေလးႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ျဖစ္မည္ဆုိပါက ၎တုိ႔သည္ တစ္မိုးထဲေအာက္၌ လြတ္လပ္စြာ ေနထုိင္၍ ရမည္မဟုတ္ေပ။ အေၾကာင္းမူကား ၎တုိ႔သည္ ေသြးရင္းသားရင္း ေမာင္ႏွမအရင္းအခ်ာမ်ား မဟုတ္ျခင္းေၾကာင့္ပင္တည္း။
အကယ္၍ ေမြးစားကေလးသည္ မိန္းကေလးျဖစ္မည္ ဆုိပါလွ်င္  သူမႀကီးျပင္းလာေသာအခါ  “ဟိဂ်ာဗ္” လုိေပလိမ့္မည္။ သူမေခၚဆုိေနေသာအေဖသည္ စင္စစ္ သူမ၏ ေမြးဖခင္ မဟုတ္ေခ်။  အကယ္၍ ေမြးစားကေလးသည္ ေယာက္်ား ကေလးျဖစ္မည္။  ၎ေနာက္ ယင္းေယာက္်ားကေလးသည္ လူလားေျမာက္ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ အိမ္ေထာင္ျပဳမည္။ ဤေနရာတြင္လည္း အေဖဟုေခၚဆုိေနေသာ အသင္ႏွင့္ အသင့္ေခြၽးမ၏အၾကားတြင္ ဟိဂ်ာဗ္လုိေပသည္။ ေနာက္ထပ္လည္း အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားစြာ ရွိေပေသးသည္။ အကယ္၍ အသင့္၌ ေမြးစားကေလး တစ္ေယာက္ရွိမည္ဆုိလွ်င္ အသင္သည္ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ပိတ္ပင္ တားဆီးရာ ေရာက္ေနေပလိမ့္မည္။

လူတစ္ေယာက္ေသဆံုးၿပီးသည့္ေနာက္ သူ၏ က်န္ရွိပစၥည္းမ်ားကုိ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိသည့္အတုိင္း ခြဲေ၀ရမည္။ လူတစ္ေယာက္တြင္ (မိမိ၏ေသြးရင္း) ကေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေမြးစားကေလးတစ္ေယာက္ရွိေနမည္ဆုိလွ်င္ သူ၏ ရင္ေသြး ရသင့္ရထုိက္ေသာ  ေ၀စုေ၀ပံုကုိ ပိတ္ပင္ရာေရာက္ေနေပလိမ့္မည္။ လူပုဂိၢဳလ္တစ္ေယာက္သည္ ေသဆံုးသြားမည္။ သူ႔တြင္ ကေလးတစ္ေယာက္ရွိေနမည္ ဆုိလွ်င္ သူ၏ဇနီးသည္  က်န္ရွိပစၥည္းမွ သူမရသင့္ေသာ ေ၀စုေ၀ပံု၊  တစ္၀က္တိတိကုိ ရရွိမည္။ အကယ္၍ သူ႔တြင္ ကေလးမရွိခဲ့လွ်င္ တစ္၀က္ေ၀စုေ၀ပံုတြင္ ေသဆံုးသူ၏ မိခင္လည္း ပါ၀င္ေပမည္။ ကေလးရွိလွ်င္ (ေျခာက္ပံုတစ္ပံု)ကုိ ရရွိၿပီး၊ ကေလးမရွိပါက သူမသည္ (သံုးပံုတစ္ပံု)ကုိ ရရွိေပမည္။ အကယ္၍ အသင္သည္ ကေလးတစ္ေယာက္ ကုိ ေမြးစားခဲ့မည္ဆုိလွ်င္ သင့္မိခင္၏ ေ၀စုေ၀ပံုကုိ တားဆီးရာ ေရာက္ေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းကဲ့သို႔ အ႐ႈပ္အေထြးမ်ားမွ တားဆီးရန္အလုိ႔ငွာ တရားဥပေဒအရ သားသမီးေမြးစားျခင္းကုိ အစၥလာမ္မွ တားျမစ္ထားရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေသာင္ဟီးဒ္သစၥာတရားေပၚ၌ ၿမဲၿမံစြာရပ္တည္ျခင္းႏွင့္ ေခတ္သစ္ဘ၀တည္ေဆာက္ေရး

အလြန္တရာသနားၾကင္နာညႇာတာေတာ္မူေသာ၊ အနႏၲဂ႐ုဏာေတာ္ရွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏  နာမေတာ္ျဖင့္ အစျပဳပါအံ့။

ခ်ီးမြမ္းျခင္းေထာပနာဟူသမွ်သည္ စၾကာ၀ဠာအနႏၲကို မျဖစ္ေပၚမီကစ၍ ျပည့္စုံၿပီးစီးသည့္တိုင္ေအာင္ အဆင့္ဆင့္ ဖန္ဆင္းျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူေသာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အဖို႔ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ထံေတာ္ပါးမွသာလွ်င္ အကူအညီရရန္ ေတာင္းခံအပ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ထိုအရွင္ျမတ္၏ ထံေတာ္ပါး၌သာလွ်င္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ရရွိရန္ ေတာင္းခံအပ္ပါသည္။ ထိုအရွင္ျမတ္ကိုသာလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ သက္၀င္ ယုံၾကည္ၾကပါသည္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ထိုအရွင္ျမတ္၏အေပၚ၌သာလွ်င္ ယုံပုံ ကိုးစားၾကပါသည္။ ၎ျပင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ကိုယ္ခႏၶာအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စိတ္အႀကံအစည္အားျဖင့္လည္းေကာင္း က်ဴးလြန္မိေသာအျပစ္မ်ားမွ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ရရန္ အရွင္ျမတ္၏ထံေတာ္ပါး၌ ခိုလႈံပါ၏။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ အၾကင္ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမဆို လမ္းမွန္သို႔ ၫႊန္ျပေတာ္မူပါလွ်င္ မည္သူမွ် လမ္းမွားေအာင္ ျပဳႏိုင္စြမ္းမရွိပါ။ ထို႔အတူ အရွင္ျမတ္သည္ အၾကင္ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမဆို လမ္းမွား၌ ထားေတာ္မူပါလွ်င္ မည္သူမွ် ယင္းလမ္းမွားေနသူအား လမ္းမွန္ကို ၫႊန္ျပႏိုင္စြမ္းမရွိေခ်။ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွတပါး အျခားခ၀ပ္ ကိုးကြယ္ထိုက္ေသာအရွင္မရွိေၾကာင္း၊ ထိုအရွင္ျမတ္သည္ တစ္ဆူတည္း၊ တစ္ပါးတည္းတည္ရွိေတာ္မူေၾကာင္းႏွင့္ ထိုအရွင္ျမတ္ႏွင့္ တန္းတူထား၍ မည္သည့္အရာမွ် ကိုးကြယ္ျခင္းခံယူထိုက္ေတာ္တူေသာအရွင္ မရွိေၾကာင္းကို သက္ေသခံအပ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ခ်စ္လွစြာေသာ ႏွစ္ဘ၀သခင္ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မုဟမၼဒ္သခင္သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ေနာက္ဆုံးနဗီ၊ ရစူလ္တမန္ေတာ္ျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူေၾကာင္းကို သက္ေသခံအပ္ပါသည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ ေကာင္းျမတ္လွသည့္ မဂၤလာဟူသမွ်သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ခ်စ္လွစြာေသာ နဗီတမန္ေတာ္ျမတ္ မုဟမၼဒ္သခင္၏အေပၚ၌ လည္းေကာင္း၊ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ ခ်စ္လွစြာေသာ အိမ္ေတာ္သူ၊ အိမ္ေတာ္သားမ်ားအေပၚ၌ လည္းေကာင္း၊ ျမတ္တမန္ေတာ္ႏွင့္အတူ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏လမ္းေတာ္တြင္ သတၲိေျပာင္ေျမာက္စြာျဖင့္ ႀကံႀကံခိုင္ရပ္တည္ခဲ့ေသာ၊ အစၥလာမ္အတြက္ မိမိတို႔၏အသက္၊ အိုးအိမ္၊ စည္းစိမ္ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို စြန္႔လြတ္ စြန္႔စားခဲ့ၾကေသာ ဆြဟာဗာဟ္သခင္ႀကီးမ်ား၊ ဆြဟာဗီသခင္မႀကီးမ်ား၏အေပၚ၌ လည္းေကာင္း၊ ျမတ္တမန္ေတာ္ယူေဆာင္လာေသာ ဟိဒါယဟ္လမ္းစဥ္ေပၚတြင္ ကိယာမဟ္ ကမၻာပ်က္သုဥ္း ေနာက္ဆုံးေန႔တိုင္ေအာင္ တည္ရွိမည့္ ပုဂၢဳိလ္မ်ား အေပၚ၌လည္းေကာင္း က်ေရာက္ပါေစေသာ္။

လူသုံးမ်ဳိးသုံးစား

ကြၽႏု္ပ္သည္ လူသားမ်ားကို သုံးမ်ဳိး၊ သုံးစားခြဲျခား၍ျမင္ပါတယ္။ ပထမတစ္မ်ဳိးက ကိုးကြယ္ရာအရွင္ အလႅာဟ္ကို ရွိလို႔ရွိမွန္းမသိၾကေသာသူမ်ား၊ ဒုတိယအမ်ဳိးအစားကေတာ့ ကိုးကြယ္ရာအရွင္အလႅာဟ္ရွိမွန္းသိေပမဲ့ အျခား ကိုးကြယ္ရာမ်ားကို လြဲမွားယုံၾကည္ ကိုးကြယ္မိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ေပ်ာက္ေနၾကေသာသူမ်ားႏွင့္ တတိယအမ်ဳိးအစားကေတာ့ ကိုကြယ္ရာအရွင္အလႅာဟ္ကို ရွိမွန္းလည္းသိၿပီး၊ ထိုအရွင္ျမတ္ကို ဘ၀နာခံ တည္ေဆာက္ေနသူလို႔ (၃)မ်ဳိးခြဲၿပီး ျမင္ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ မြတ္စလင္မ္မ်ားကေတာ့ တတိယအုပ္စု၀င္မ်ားျဖစ္တဲ့ အတြက္ နဖူးစာေကာင္းေသာသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။

အလ္ဟမ္းဒုလိလႅာဟ္ ကြၽႏု္ပ္ ႏိုင္ငံျခားသို႔ေရာက္ဖူးတာ ဒီႏိုင္ငံႏွင့္ဆိုလွ်င္ (၃)ႏိုင္ငံရွိပါၿပီ။ ႏွစ္ရွည္၊ ကာလရွည္ ေနဖူးတာကေတာ့ မေလးရွားႏိုင္ငံဟာ ဒုတိယအၾကာဆုံးဆိုပါေတာ့။ ကမၻာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးက လူမ်ဳိးအသီးသီးနဲ႔ ေတြ႔ဆုံဖူးပါတယ္။ လူေတြေတြ႔ဆုံၾကလွ်င္ အျခားအုပ္စုေတြ ဘာသာ၀င္ေတြဟာ (ဥပမာ- ဥေရာပသား၊ အာရွသား၊ အာဖရိကသား၊ အေမရိကန္) သူတို႔စုံၾကၿပီဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ သိပၸံ —- စသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို အမ်ားဆုံး ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ မြတ္စလင္မ္မ်ား စုံၾကၿပီဆိုလွ်င္ စကား၀ိုင္းမွာ အမ်ားဆုံးလႊမ္းမိုးတဲ့ အေၾကာင္းတရားက ဒီးန္အေၾကာင္း၊ အလႅာဟ္၊ ရစူလ္အေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ ဒီးန္ႏွင့္ဆက္ႏြယ္တဲ့အေၾကာင္းတရားက အမ်ားဆုံးပါဘဲ။ ဒီအခ်က္ကိုက ကြၽႏု္ပ္တို႔ မြတ္စလင္မ္ေတြကို လူအမ်ားစိတ္၀င္စားၾက၊ သတိထားၾက၊ အ့ံၾသၾကရတဲ့ အေၾကာင္းတရားပါဘဲ။ ဒီေနရာမွာ စကားစပ္လို႔ေျပာရလွ်င္ ကြၽႏု္ပ္မိတ္ေဆြ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးတစ္ေယာက္က ကြၽႏု္ပ္အား ေမးဘူးပါတယ္။ မင္းနဲ႔ မင္းရဲ႕အရင္းႏွီးဆုံးမိတ္ေဆြေတြ႔ရင္ ဘာအေၾကာင္းေျပာၾကသလဲ။ အလႅာဟ္အေၾကာင္း၊ ရစူလ္အေၾကာင္း၊ အစၥလာမ္အေၾကာင္း ——– စသည္ျဖင့္ ေျပာတယ္ေပါ့။ ဒီစကားကို ဒီဆရာမႀကီးက မွတ္မိေနတာ တစ္ေန႔သူႏွင့္အတူ သူ႔မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အိမ္ကိုသြားၿပီး၊ ျပန္ထြက္လာတဲ့အခါ၊ ဒီအိမ္ကမိန္းမက နင္တို႔ လို အလႅာဟ္အေၾကာင္းမေျပာဘဲ၊ ေၾကာင္အေၾကာင္း၊ ၾကာအေၾကာင္း၊ အလွေမြးသိန္း (၂၀)တန္ လပ္ကီးငါးအေၾကာင္း ေျပာတယ္ဆိုၿပီး မွတ္ခ်က္ခ်ဘူးပါတယ္။

ဒီလို သာသနာ့ကိစၥကို အၿမဲတမ္းတက္ႂကြစြာ ေဆြးေႏြးတတ္ၾကလို႔လားေတာ့ မသိဘူး။ မြတ္စလင္မ္ဆိုလွ်င္ အေျခခံ၀ါဒီ ၊ အစၥလာမ့္ စစ္ေသြးႂကြ၊ အစြန္းေရာက္စသည္ျဖင့္ နာမည္အမ်ဳိးစုံ တတ္ခံရပါတယ္။ အေျခခံ၀ါဒီဆိုတာက အယူအဆတစ္ရပ္၊ ၀ါဒတစ္ရပ္ရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရား၊ ယုံၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္ေတြကို  ႏွစ္ၿခိဳက္လက္ခံက်င့္သုံးေနတဲ့သူေတြကိုေခၚပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ဥပမာ-ခရစ္ယာန္သာသနာရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရား၊ ယုံၾကည္ခ်က္ ခံယူခ်က္ေတြကို ႏွစ္ၿခိဳက္လက္ခံက်င့္သုံးတဲ့သူကို ခရစ္ယာန္အေျခခံ၀ါဒီ၊ အစၥလာမ္ရဲ႕အေျခခံသေဘာတရား၊ ယုံၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္ေတြကို ႏွစ္ၿခိဳက္လက္ခံက်င့္သုံးတဲ့သူကို အစၥလာမ္အေျခခံ၀ါဒီ၊ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရား၊ ယုံၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္ေတြကို ႏွစ္ၿခိဳက္လက္ခံက်င့္သုံးတဲ့သူကို ဗုဒၶအေျခခံ၀ါဒီ၊ ဟိႏၵဴဘာသာရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရား၊ ယုံၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္ေတြကို ႏွစ္ၿခိဳက္လက္ခံ က်င့္သုံးတဲ့သူကို ဟိႏၵဴအေျခခံ၀ါဒီလို႔ ေခၚဆိုပါတယ္။ မြတ္စလင္မ္ကို အစၥလာမ့္ အေျခခံ၀ါဒီလို႔ ေခၚခံရတာဟာ ဂုဏ္ယူစရာပါ။ လူတိုင္းဟာ မိမိတို႔ ယုံၾကည္ရာ၀ါဒ၊ သာသနာ၊ အယူအဆရဲ႕ အေျခခံ၀ါဒီ မျဖစ္လွ်င္ ရွက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။

အျခားဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႔ ဘာသာေရးႏွင့္ဆိုင္တဲ့ကိစၥကိုေျပာဘုိ႔ သီးသန္႔အခ်ိန္၊ ေနရာ၊ ပုဂၢိဳလ္သတ္မွတ္ထားၿပီး၊ ခရစ္ယာန္ဆိုလွ်င္ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း၊ ဟိႏၵဴဆိုလွ်င္လည္း မန္ဒလ္ဘုရားေက်ာင္း၊ ဗုဒၶဘာသာဆိုလွ်င္လည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားၿပီး၊ တရားဓမၼေဆြးေႏြးပါတယ္။ အခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ဥပုသ္ေန႔၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ဘုရားေက်ာင္းမွာ ရွိခိုးတဲ့ေန႔စသည္ျဖင့္အခ်ိန္သတ္မွတ္ထားသလို၊ ပုဂၢိဳလ္အရ ဘုန္းႀကီး၊ တရားေဟာဆရာ၊ ဓမၼကထိက၊ ဆရာေတာ္တို႔ႏွင့္သာ တရားစကား ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။
အစၥလာမ္မွာေတာ့ ဒီးန္အေၾကာင္း၊ အလႅာဟ္အေၾကာင္း၊ ရစူလ္အေၾကာင္းဟာ သာေရးလို႔ေခၚတဲ့ မဂၤလာေဆာင္၊ အိမ္တက္၊ နာမည္ေပး ကင္ပြန္းတပ္၊ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းျခင္းနဲ႔ နာေရးလို႔ေခၚတဲ့ လူမမာသြားၾကည့္၊ အသုဘဂ်နာဇာဟ္ အခမ္းအနားစသည္ျဖင့္ အားလုံးမွာ အလႅာဟ္၊ ရစူလ္အေၾကာင္းေျပာၾကားၾကပါယ္။ ဒီလို အထူးအခမ္းအနားေတြအျပင္ ယုတ္စြအဆုံး လမ္းေဘး လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ စုံလွ်င္ေတာင္ ဒီးန္အေၾကာင္း ေျပာၾက၊ ေဆြးေႏြးတတ္ၾကတာ မြတ္စလင္မ္မ်ားရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ပါ။ ဘာေၾကာင့္ မြတ္စလင္မ္မ်ားနဲ႔ အျခားဘာသာ၀င္ေတြ ျခားနားေနရတာလဲ။ အဓိက ဇစ္ျမစ္ကေတာ့ မြတ္စလင္မ္ေတြ ယုံၾကည္တဲ့အစၥလာမ္ဟာ ဒီးန္လို႔ ေခၚၿပီး၊ အဲ့ဒီ ဒီးန္ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ဟာ ဘာသာေရး၊ သာသနာေရး (Religion) ဆိုတဲ့ စကားလုံးထက္ ပိုက်ယ္၀န္းပါတယ္။ ဒီးန္ဆိုတဲ့ စကားလုံးမွာ အဓိပၸါယ္ မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီထဲက တစ္မ်ဳိးကေတာ့ လူ႔ဘ၀တည္ေဆာက္ေရးလမ္းစဥ္ (Way of Life)ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီးန္ဆိုတဲ့စကားလုံးမွာ ဘာသာေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမူေရး၊ ပညာေရးစသည္ျဖင့္ လူသားနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အေရးကိစၥအားလုံး ပါ၀င္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အစၥလာမ္ရဲ႕လမ္းၫႊန္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ သာသနာေခၚအဆုံးအမအျပင္ စား၊ ၀တ္၊ ေနေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမူေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ ဥပေဒေရးရာစသည္ျဖင့္ အားလုံးေသာ လူ႔ဘ၀တည္ေဆာက္မူဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ကို က႑အသီးသီးခြဲ၍လမ္းၫႊန္ထားပါတယ္။

အစၥလာမ္ရဲ႕အဓိပၸါယ္က ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မြတ္စလင္မ္ဆိုတာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏အမိန္႔ေတာ္မ်ားကို လိုက္နာျခင္းျဖင့္ နာခံဘ၀တည္ေဆာက္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၀ါဒီကို ေခၚပါတယ္။ အစၥလာမ္ရဲ႕ကိုးကြယ္ရာအရွင္က အလႅာဟ္ပါ။ အလႅာဟ္အရွင္ဟာ စၾကာ၀ဠာအနႏၲကို မရွိရာမွ ရွိရာဘ၀သို႔ အဆင့္ဆင့္ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူေသာ၊ တစ္ပါးတည္း တည္ရွိေတာ္မူေသာ ရဗ္ (رب) ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ အႏႈိင္းမဲ့ “၁” ပိုင္ရွင္ ျဖစ္ပါတယ္။

အစၥလာမ္က ယုံၾကည္တဲ့ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ကို အလႅာဟ္ လို႔ေခၚပါတယ္။ အလႅာဟ္ဆိုတဲ့အာရဗီစကားလုံးဟာ အီလာဟြန္ (إله)ဆိုတ့ဲစကားလုံးက ျဖစ္လာတာပါ။ အဓိပၸါယ္ ခ၀ပ္ကိုးကြယ္ျခင္းဟူဟူသမွ်ကို ခံယူထိုက္ေတာ္မူေသာအရွင္လို႔ အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။ အစၥလာမ္မွာ ကိုးကြယ္ရာအရွင္စစ္ မစစ္၊ ကိုးကြယ္ျခင္းကို ခံယူထိုက္မထိုက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တိုင္းတာတဲ့ စံႏႈန္း (၄)ခု ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီစံႏႈန္းေတြကုိ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ စူရာအိခ္လားဆြ္ (သဒၶါတရားျဖဴစင္ျခင္းက႑) မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ရဲ႕က႑မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့စံႏႈန္း (၄)ခ်က္ကေတာ့

၁။ ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ တစ္ဆူတည္း၊ တစ္ပါးတည္း တည္ရွိျခင္း
၂။ ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ လိုလားေတာင့္တျခင္းလုံး၀ ကင္းစင္ေတာ္မူျခင္း၊ သူတစ္ပါးတို႔၏မီွခိုအားထားရာအရွင္၊ အႏႈိင္းမဲ့အရွင္ျဖစ္ျခင္း
၃။ ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ေမြးဖြားျခင္းမရွိ၊ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ ေမြးဖြားျခင္းကိုမွ်လည္း မခံရေခ်။
၄။ ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ သူႏွင့္ဂုဏ္ရည္တူသူ လုံး၀မရွိေခ်။

အစၥလာမ္တြင္ မိမိသည္ ဘုရားျဖစ္သည္ဟု ေႂကြးေၾကာ္သူအားလုံးကို “ဘုရားျဖစ္၊ မျဖစ္စာေမးပြဲ”ကို အထက္ေဖာ္ျပပါ မွတ္ေက်ာက္မ်ားျဖင့္ စစ္ေဆး၍ မွတ္ေက်ာက္တင္ပါတယ္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွလြဲ၍ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ  အထက္ေဖာ္ျပပါ အရည္အေသြးမ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ လူ႔ဇာတိခံစရာမလိုျခင္း

အခ်ိဳ႕ေသာလူမ်ားက ေစာဒကတက္ၾကသည္မွာ ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ မည္သည့္အရာမဆို ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္ဆိုလွ်င္ အဘယ္ေၾကာင့္ သူသည္လူသားအသြင္ကို မေဆာင္ရသနည္း။ အကယ္၍ “ကိုးကြယ္ရာအရွင္”က အလိုရွိလွ်င္ သူသည္ လူသား ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ထိုသို႔ ကိုးကြယ္ရာအရွင္က လူသားအျဖစ္ ေရာက္ရွိလာပါလွ်င္၊ သူသည္ ကိုးကြယ္ရာအရွင္အျဖစ္ ဆက္လက္ ရပ္တည္ႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မ်ားစြာေသာ ကိစၥရပ္မ်ားအတြက္ လူသားႏွင့္ ဘုရား၏ အရည္အေသြးမ်ားသည္ သဟဇာတ မျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ စာပိုဒ္မ်ားက၊ ကိုးကြယ္ရာအရွင္က လူသားျဖစ္လာျခင္းဟူေသာအယူအဆ၏ ရယ္ဖြယ္ေကာင္းမႈကို ေဖာ္ၫႊန္းေနေပသည္။

ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ ေသမ်ိဳးမဟုတ္၊ လူသားသည္ ေသမ်ိဳးျဖစ္သည္။  

လူသားသည္ ဘုရားမျဖစ္ႏိုင္၊ ဆိုလိုသည္မွာ လူသားျဖစ္ပါလ်က္ ေသမ်ိဳး မဟုတ္၊ မေသႏိုင္ေသာ ဘုရားအျဖစ္ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ သီးျခား ရပ္တည္ရွိေနသည္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ယင္းသို႔ျဖစ္ေနျခင္းမွာ အဓိပၸာယ္မရွိပါ။ ဘုရားတြင္ “အစျပဳျခင္း” မရွိႏိုင္ေသာ္လည္း လူသားတြင္ သူ၏ “အစ”သည္ ရွိေနေပသည္။ အသင့္အေနႏွင့္ အစမရွိေသာပုဂိၢဳလ္ႏွင့္ အစရွိေသာပုဂၢိဳလ္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ျဖစ္ႏုိင္သည္ဟု ယူဆပါသလား။ ထိုသို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ လူသားတြင္ အဆံုးရွိသည္။ အသင့္အေနႏွင့္ “အဆံုး”ရွိေသာသူႏွင့္ “အဆံုး”မရွိေသာသူ တစ္ၿပိဳင္နက္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ဤသို႔ ဆန္႔က်င္ဘက္သေဘာေဆာင္သူႏွစ္ဦး တြဲဖက္၍ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာ ျဖစ္ႏုိင္ျခင္းသည္ အဓိပၸာယ္ ကင္းမဲ့ေနပါသည္။
လူသားအေနႏွင့္ သူ၏အသက္ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္ အာဟာရဓာတ္ လိုအပ္ေသာ္လည္း ကိုးကြယ္ရာအရွင္ အနႏၲစြမ္းအားရွင္အေနႏွင့္ တစ္စံုတစ္ရာကို စားသံုး၍ အသက္ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္မလိုပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ သားေကာင္မ်ားက႑၊ အာယသ္ေတာ္ (၁၄)တြင္

“ထိုအရွင္ျမတ္သည္ (သူတစ္ပါး တို႔ကို) ေကြၽးေမြးေတာ္မူ၏။ ထိုအရွင္ျမတ္သည္ (သူတစ္ပါး၏) ေကြၽးေမြးျခင္းကိုမူကား ခံရေတာ္မူသည္မဟုတ္ေခ်။” (ကုရ္အာန္ ၆း၁၄)

လူသားအေနႏွင့္ အိပ္စက္အနားမယူဘဲ မေနႏိုင္ေသာ္လည္း  ဘုရားအေနႏွင့္ အနားယူရန္ (၀ါ) အိပ္စက္ အနားယူရန္မလိုေပ။ အနႏၱစြမ္းအားရွင္မွ အိပ္စက္အနားယူျခင္း မလိုအပ္ေၾကာင္းကို ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ ၏ ေအာက္ပါက်မ္းပိုဒ္တြင္ ေလ့လာႏိုင္သည္။

“ထိုအရွင္ျမတ္သည္ အၿမဲရွင္ေနေတာ္မူေသာအရွင္၊ (မိမိကိုယ္ေတာ္တိုင္ ထာ၀ရတည္ေနေတာ္မူ၍ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔ကိုလည္း) ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ထိုအရွင္ျမတ္အား ငိုက္ျမည္းျခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ အိပ္စက္ျခင္းသည္ လည္းေကာင္း မဖိစီးႏိုင္ေပ။ ထိုအရွင္ျမတ္သည္သာလွ်င္ မိုးေကာင္းကင္ စၾက၀ဠာမ်ားႏွင့္ ကမၻာၿဂိဳဟ္၌ ရွိရွိသမွ်ေသာ (သက္ရွိ၊ သက္မဲ့) အရာ၀တၱဳဟူသမွ်တို႔ကို ပိုင္ဆိုင္ေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။”        (ကုရ္အာန္ ၂း၂၅၅)

အျခားလူသားတစ္ဦးအား ကိုးကြယ္ျခင္းသည္အက်ိဳးမရွိ

ဘုရားသည္ လူသားျဖစ္လာျခင္းဟူေသာအယူအဆသည္ လက္ခံႏိုင္ဘြယ္ရာမရွိဟု ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔ယူဆလွ်င္ ဘုရားစစ္၊ ဘုရားမွန္ျဖစ္သည့္ “ကိုးကြယ္ရာအရွင္ အလႅာဟ္” မွလြဲ၍ အျခားေသာ လူသားတစ္ဦးဦးကို ကိုးကြယ္ျခင္းသည္လည္း အဓိပၸာယ္မဲ့ေသာလုပ္ရပ္ျဖစ္သည္ဟူေသာအခ်က္ကိုလည္း ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔လက္ခံသေဘာတူသင့္ပါသည္။ အကယ္ ၍ “ဘုရား”သည္ လူသားအသြင္ေျပာင္းလာလွ်င္၊ သူသည္ မိမိကိုယ္ကို “ဘုရား”အျဖစ္မွ ရပ္စဲၿပီး လူသားအရည္အခ်င္းအားလံုးပိုင္ဆိုင္ရန္ လိုအပ္လာေလသည္။ ဥပမာ-အလြန္ထူးခြၽန္ေသာ ပါေမာကၡႀကီးတစ္ဦးသည္ အက္ဆီးဒင့္တစ္ခုေၾကာင့္ အစားထိုး၍မရႏိုင္ေသာ မွတ္ဥာဏ္ေပ်ာက္ဆံုးသြားသည့္ အျဖစ္ဆုိးမ်ဳိးႏွင့္ ႀကံဳရမည္ဆိုလွ်င္၊ သက္ဆိုင္ရာဘာသာရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆည္းပူးေနေသာ ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ သူ႔ထံတြင္ ဆက္လက္ၿပီး သင္ယူဆည္းပူးေနပါက အဓိပၸာယ္မဲ့ေသာ ႐ူးသြပ္မႈ ျဖစ္ေနေပမည္။

ထို႔အျပင္ အကယ္၍“ဘုရား”သည္ လူသားအသြင္ေဆာင္ပါက၊  ထိုအသြင္ေဆာင္ခဲ့ရေသာ လူသားသည္ ေနာင္တြင္ ဘုရားျပန္ မျဖစ္ႏိုင္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ဟူေသာ အဓိပၸာယ္သတ္မွတ္ခ်က္အရ လူသားသည္ ဘုရားျဖစ္ႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္ကို မပိုင္ဆုိင္ထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူအသြင္ရွိေသာဘုရားကို ကုိးကြယ္ျခင္းသည္ ယုတိၱမတန္ေသာ အေတြးအေခၚ မွားယြင္းမႈျဖစ္၍ ဘုရားအား ပံုပန္းသဏၭာန္မ်ိဳးစံုေဖာ္၍ ျပဳလုပ္ ကိုးကြယ္ျခင္း သည္လည္း မႏွစ္ၿမိဳ႕ဘြယ္ရာ ေကာင္းပါသည္။ ဤသည္ပင္လွ်င္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္  နတ္ဘုရားကုိးကြယ္ျခင္းအမ်ဳိးမ်ိဳးကို ဆန္႔က်င္ရန္ေဟာၾကားထားရေသာ အေၾကာင္းအရင္း ျဖစ္သည္။ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၏ က်မ္းပိုဒ္ေတာ္တြင္၊ ႐ုပ္ပြား၊ ႐ုပ္ထုမ်ားသည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ႏွင့္ လားလားမွ် မအပ္စပ္ေၾကာင္းေဖာ္ျပထားသည္။

“ထိုအရွင္ျမတ္ႏွင့္တူေသာ (အဖန္ဆင္းခံ)ဟူ၍ကား မည္သည့္ တစ္စံုတစ္ရာမွ်ပင္မရွိ။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ၄၂း၁၁)

ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ ဘုရားမဆန္ေသာ အျပဳအမူကို ျပဳမည္မဟုတ္

ကိုးကြယ္ရာအရွင္၏ ပကတိဂုဏ္ရည္ေတာ္မ်ားမွာ တရားမွ်တျခင္း၊ သနားၾကင္နာျခင္းႏွင့္ သစၥာတရား၊ အမွန္တရားမ်ား ျဖစ္ေလရာ၊ ဘုရားစစ္၊ ဘုရားမွန္ဟူသည္ မေကာင္းမႈအေပါင္းကို ပိတ္ပင္ ကန္႔သတ္ေလသည္။ ဘုရားသည္ ဘုရားမဆန္ေသာ အျပဳအမူမ်ိဳးျပဳရန္ ဘယ္ေသာအခါမွ် ႀကံစည္မႈရွိမည္မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္  ဘုရားသည္ လိမ္လည္ေျပာဆိုျခင္း၊ တရားမွ်တမႈမရွိျခင္း၊ အမွားယြင္းျပဳလုပ္မိျခင္း၊ ေမ့မွားျခင္းစေသာ လူသား၏ အားနည္းခ်က္မ်ားကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္မည္မဟုတ္။ ထိုနည္းတူစြာ၊ တရားမွ်တမႈမရွိျခင္းကို လုပ္လိုက လုပ္ႏိုင္ေသာ္လည္း၊ ထိုသို႔ျပဳမူျခင္းသည္ ဘုရားမဆန္ေသာလုပ္ရပ္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္၊ ဘုရားစစ္၊ ဘုရားမွန္သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ်ျပဳလိမ့္မည္မဟုတ္ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္

“အမွန္စင္စစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ျမဴမႈန္ခန္႔မွ် မေတာ္မတရား ျပဳေတာ္မူမည္မဟုတ္ေပ။” (ကုရ္အာန္၄း၄၀)

ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ မတရားမႈကို မိမိအလိုဆႏၵရွိလွ်င္ လုပ္ႏိုင္ေသာ္လည္း၊ ဘယ္ေသာအခါမွ် လုပ္မည္မဟုတ္၊ ထိုသို႔ လုပ္လိုက္သည္ႏွင့္ သူသည္ဘုရားအျဖစ္မွ ရပ္ဆိုင္းသြားမည္ ျဖစ္သည္။

ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္ အမွားကုိလုပ္မည္မဟုတ္သလို ေမ့ေလ်ာ့မည္လည္းမဟုတ္

ဘုရား(ကိုးကြယ္ရာအရွင္)သည္ ေမ့ေလ်ာ့တတ္မည္မဟုတ္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသည္ ဘုရားမဟုတ္ေသာအျပဳအမူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းသည္ ကန္႔သတ္္ခ်က္မ်ားရွိေသာ လူသား၏ သဘာ၀အားနည္းခ်က္ကို ေဖာ္ျပေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထိုနည္းတူစြာ ဘုရား(ကိုးကြယ္ရာအရွင္)သည္ အမွားကို က်ဴးလြန္မည္မဟုတ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အမွားက်ဴးလြန္ျခင္းသည္ ဘုရားမဟုတ္ေသာအျပဳအမူ ျဖစ္သည္။

“(အမွန္စင္စစ္) ကြၽႏ္ုပ္၏အရွင္ျမတ္သည္ ေမွာက္မွားေတာ္မူသည္လည္း မဟုတ္ေပ။  ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မူသည္လည္း မဟုတ္ေခ်။” (ကုရ္အာန္ ၂၀း၅၂)

ဘုရားသည္ ဘုရားဆန္စြာ ျပဳမူမည္

ဘုရား(ကိုးကြယ္ရာအရွင္)တြင္ အရာခပ္သိမ္းတုိ႔ကို ႏိုင္နင္း လႊမ္းမိုးေတာ္မူေသာစြမ္းအား ရွိသည္။ အစၥလာမ္ဘာသာ၏ဘုရား (ကိုးကြယ္ရာအရွင္)ဟူသည့္ အသိသညာတြင္ ဘုရားသည္ (ကိုးကြယ္ရာအရွင္သည္) အရာခပ္သိမ္းကို ႏိုင္နင္း လႊမ္းမိုးေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္သည္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၏ မ်ားစြာေသာေနရာမ်ားတြင္

“ဧကန္မုခ် အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္  အရာခပ္သိမ္းတုိ႔အေပၚ၀ယ္  စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေတာ္မူေသာ အနႏၱတန္ခိုးေတာ္ရွင္တည္း” ဟူေသာဂုဏ္ေတာ္ကို က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ (၂း၁၀၆၊၂း၁၀၉၊ ၂း၂၈၄၊ ၃း၂၉၊ ၁၆း၇၇ႏွင့္  ၃၅း၁) တို႔တြင္ ေဖာ္ျပထားေပသည္။ ထို႔ျပင္ ခမ္းနားထည္၀ါေသာကုရ္အာန္တြင္ ေဖာ္ျပသည္မွာ

“အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ မိမိရည္စူးေတာ္မူေသာကိစၥကို ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္သည္။” (ကုရ္အာန္ ၈၅း၁၆)

ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏စိတ္ထဲတြင္ သိျမင္ဆင္ျခင္ရမည္မွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ဘုရားဆန္ေသာအျပဳအမူကိုသာ ရည္ရြယ္ျပဳမူတတ္ၿပီး၊ ဘုရားမဆန္ေသာအျပဳအမူကို ျပဳလုပ္မည္ မဟုတ္ဟူေသာအခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။ ေျမာက္ျမားစြာေသာဘာသာတရားမ်ား၏ အခ်ိဳ႕ေသာအခ်က္မ်ားတြင္၊ နတ္ဘုရားမ်ား ကိုးကြယ္ျခင္းအယူအဆကို တုိက္႐ိုက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သြယ္၀ိုက္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ယံုၾကည္ၾကသည္။ ဤသည္၏ဆိုလိုရင္းမွာ ဘုရားသည္ လူသားအသြင္သို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔၏အယူအဆ သေဘာထားမွာ ဘုရားသည္ အလြန္ သန္႔စင္မြန္ျမတ္လွေသာေၾကာင့္၊ လူသားတြင္ ျဖစ္ေပၚခံစားရတတ္ေသာအခက္အခဲမ်ား၊ ဆင္းရဲပင္ပန္းမႈမ်ား၊ လိုအပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ခံစားခ်က္မ်ားကို သတိမျပဳႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူသားမ်ားအတြက္ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒသမ်ား သတ္မွတ္ရန္ဘုရားသည္ လူသားအသြင္ေဆာင္၍ ကမၻာေျမေပၚသို႔ သက္ဆင္းသည္။ ဤသို႔လွည့္စားတတ္ေသာ အေတြးအေခၚသည္ ေခတ္သမိုင္းအဆက္ဆက္ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္မ်ားျပားေသာ လူသားသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ႐ူးသြပ္ေစခဲ့သည္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔အေနႏွင့္ ဤျငင္းခံုေ၀ဖန္ျခင္းကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာၿပီး၊ ယင္းသည္ အေၾကာင္းတရားအျဖစ္ ရပ္တည္သင္၊့  မရပ္တည္သင့္ဆိုေသာ အခ်က္ကို ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ၾကည့္ၾကပါစို႔။

ဖန္ဆင္းရွင္သည္ လမ္းၫႊန္ခ်က္လက္စြဲစာအုပ္ကို အသင့္ျပင္ဆင္ထားသည္

အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔လူသားမ်ားအား အသိဥာဏ္ႏွင့္ က်ိဳးေၾကာင္းဆင္ျခင္ႏိုင္ေသာစြမ္းအားကို ေပးသနားအပ္ႏွင္းထားေတာ္မူ၏။ ထိုစြမ္းအားမ်ားျဖင့္ ကြၽႏ္ုပ္တ႔ုိ လူသားမ်ားသည္ မိမိတို႔အတြက္ တိက်ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ပစၥည္းကိရိယာတန္ဆာပလာမ်ားကို ႀကံဆ၊ တီထြင္၊ ဖန္တီး ထုတ္လုပ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾက သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ဆိုရေသာ္ အသံဖမ္းစက္မ်ားကို အေျမာက္အျမား ထုတ္လုပ္သည္ဆုိပါစို႔။ အသံဖမ္းစက္ ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္ မည္သည့္အရာက ေကာင္းသည္ကို သိရန္အလိ႔ုငွါ ထုတ္လုပ္သူကိုယ္တိုင္က အသံဖမ္းစက္ျဖစ္ရန္ လိုသည္ဟူ၍ မည္သည့္အခါကမွ် ေျပာဆိုအႀကံျပဳျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ ေသခ်ာသည္မွာ ထုတ္လုပ္သူအေနႏွင့္ သူ၏ထုတ္ကုန္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည့္စံုေသာအသိပညာရွိထားျခင္းေၾကာင့္ လမ္းၫႊန္လက္စြဲစာအုုပ္ကို ထုတ္လုပ္ေပမည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆိုေသာ္ ထိုလမ္းၫႊန္လက္စြဲစာအုပ္က စက္အတြက္ မည္သည္တုိ႔ကို လုပ္ရမည္၊ မလုပ္ရဟူေသာ ၫႊန္ၾကားမႈကို အတိအက်ေပးမည္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ သင္သည္ လူသားအား စက္ယႏၱရားတစ္ခုအျဖစ္ ယူဆပါက၊ အလႅာဟ္၏ ႐ႈတ္ေထြးေသာ၊ အဆင့္ျမင့္ေသာ ဖန္ဆင္းမႈတစ္ရပ္ဟုသာ ယူဆႏိုင္သည္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ ကိုးကြယ္ရာအရွင္၊ အလႅာဟ္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ လူသားအတြက္ မည္သည့္တုိ႔က ေကာင္းသည္၊ မည္သည္တို႔က မေကာင္းသည္ကို သိရန္အလ႔ိုငွာ အလႅာဟ္မွ လူအသြင္ေဆာင္ရန္ မလိုအပ္ေပ။ ထိုအရွင္အေနႏွင့္ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ တစ္ရပ္လံုးအတြက္ လမ္းၫႊန္လက္စြဲစာအုပ္ကို ထုတ္ျပန္ပို႔ခ်ေပးရန္သာ လိုအပ္ေပသည္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္သည္ လူသားမ်ိဳးႏြယ္တစ္ခုလံုးအတြက္  အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ထံေတာ္မွ ထုတ္ျပန္ခ်မွတ္ထားေသာ လမ္းၫႊန္လက္စြဲစာအုပ္ ျဖစ္ေလသည္။ ထို႔အျပင္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ သူ၏ဖန္ဆင္းခံမ်ားအားလံုးကို ၎တို႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကမၻာ့တရားစီရင္မည့္ေန႔ (ကိယာမသ္ေန႔)တြင္ စစ္ေဆးမည္ ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ စစ္ေဆးရသည့္အေၾကာင္းအရင္းမွာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ဘ၀အတြက္ က်င့္ရန္၊ ၾကဥ္ရန္မ်ားကို လမ္းၫႊန္က်မ္းမ်ားအားျဖင့္ အသိေပးထားၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ “သတင္းေပးမည့္တမန္ေတာ္”မ်ားကို ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္း

အလႅာဟ္အရွင္အေနႏွင့္ သူ၏လမ္းၫႊန္ခ်က္မ်ားခ်မွတ္ရန္အတြက္ ကိုယ္တိုင္ ဆင္းသက္ ႂကြခ်ီလာရန္ မလုိအပ္ေခ်။ ေခတ္သမိုင္း အဆက္ဆက္တြင္ အလႅာဟ္သည္၊ ေခတ္တိုင္း၊လူမ်ိဳးတိုင္းမွ လူသားမ်ားကို ေ႐ြးခ်ယ္ၿပီး အလႅာဟ္အရွင္၏ ဓမၼတရား လမ္းၫႊန္ခ်က္မ်ားကို ေဟာၾကားေစသည္။ ဤကဲ့သို႔ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္းခံရေသာ လူသားမ်ားအား အလႅာဟ္၏ ရစူလ္ (သို႔မဟုတ္) နဗီတမန္ေတာ္မ်ားဟုေခၚသည္။

မ်က္စိကန္းသူမ်ားႏွင့္ နားပင္းသူမ်ား

သို႔ေသာ္ျငားလည္း၊ အဓိပၸာယ္မဲ့ေသာနတ္ဘုရားမ်ားကို ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ျခင္းဟူေသာ အယူအဆကို မ်ားစြာေသာ ဘာသာတရားမ်ား၏ ေနာက္လိုက္မ်ားက ယံုၾကည္ၾကသည့္အျပင္၊ အျခားသူမ်ားကိုလည္း ၎တိ႔ုကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ေစရန္ ေဟာၾကားၾကသည္။ ဤသို႔ေသာ ျပဳမူခ်က္မွာ လူသား၏အသိဥာဏ္ကို ေစာ္ကားလိုက္သည္သာမက၊ ထိုအသိဥာဏ္ကို ေပးသနားထားေတာ္မူေသာဖန္ဆင္းရွင္ကိုပါ ေစာ္ကားလိုက္ျခင္း မဟုတ္ပါသေလာ။ ဤသို႔ နတ္ဘုရားမ်ားကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ပူေဇာ္ပသေနေသာသူမ်ားသည္ အမွန္စင္စစ္ အလႅာဟ္အရွင္ ေပးသနားထားေသာ နားရွိပါလွ်က္မၾကားေသာ “နားပင္းမ်ား”၊ မ်က္ေစ့ရွိပါလွ်က္ႏွင့္မျမင္ၾကေသာ “မ်က္ကန္းမ်ား”ျဖစ္ေနသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထို႔ေၾကာင့္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္

“ထိုသူမ်ားသည္ (အမွန္တရားကို မၾကားလိုၾကသည့္အတြက္) နားပင္းသူမ်ားမည္၏။ (အမွန္တရားကို မေျပာလိုၾကသည့္အတြက္) ဆံြ႕အသူမ်ားလည္း မည္၏။ (အမွန္တရားကို မျမင္လိုၾက သည့္အတြက္) မ်က္ကန္းမ်ားလည္းမည္၏။ သို႔ျဖစ္ရာ ၄င္းတုိ႔သည္ ဤသု႔ိ (လမ္းၫႊန္တရား ဘက္သို႔) ျပန္လွည့္ၾကမည္ မဟုတ္ေပ။” (ကုရ္အာန္ ၂း၁၈)

အထက္ေဖာ္ျပပါ အာယသ္ေတာ္ႏွင့္ အလားတူသတင္းေပးခ်က္ကို သမၼာက်မ္း၏ ရွင္မႆဲခရစ္၀င္က်မ္းတြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပထား၏။

“သူတို႔သည္ျမင္လ်က္ႏွင့္မျမင္၊ ၾကားလ်က္မၾကား၊ အနက္ကိုလည္း နားမလည္ေသာေၾကာင့္ ဥပမာ ေဆာင္၍ ငါေဟာေျပာ၏။” (Mathew 13: 13)

အထက္ေဖာ္ျပပါ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ သမၼာက်မ္းလာက်မ္းပိုဒ္ႏွင့္ အလားတူ က်မ္းပိုဒ္ကိုလည္း ဟိႏၵဴက်မ္းဂန္၊ ရစ္ဂ္ေ၀ဒက်မ္းတြင္ေတြ႕ႏိုင္သည္။

“စကားလံုးမ်ားကိုျမင္ပါလ်က္ႏွင့္ အမွန္တကယ္မျမင္ၾကေသာသူမ်ား၊ ဤ စကားလံုးကို ၾကားပါလ်က္ႏွင့္ အမွန္တကယ္ မၾကားၾကေသာသူမ်ား ရွိေပလိမ့္မည္။” (Rigveda 10: 71: 4)

ဤက်မ္းဂန္မ်ားမွ စာ႐ႈသူအားေျပာၾကားေနသည္မွာ၊ အရာအားလံုးကို ရွင္းလင္းလြယ္ကူစြာ သိျမင္နားလည္ႏိုင္ ေအာင္ျပဳထားပါလွ်က္ႏွင့္၊ အမွန္တရားမွ ေသြဖည္၍ လမ္းလြဲကုန္သူမ်ား ရွိေနေၾကာင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေသာင္ဟီးဒ္၏အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ႏွင့္အမ်ိဳးအစားမ်ား

အစၥလာမ္သည္ ေသာင္ဟီးဒ္(Tauhid)ကို ယံုၾကည္သည္။ ဤေသာင္ဟီးဒ္သစၥာတရားသည္ တစ္ဆူတည္းေသာဘုရား (ကိုးကြယ္ ရာအရွင္)ကို ယံုၾကည္ျခင္းထက္ သာလြန္ပါသည္။  “ေသာင္ဟီးဒ္” ဟူေသာစကားလုံးမွာ စာေပအဓိပၸာယ္အရ “တစ္ေပါင္းတည္းျဖစ္ျခင္း”ဟု ျဖစ္ၿပီး “ထိုကိုးကြယ္ရာအရွင္တစ္ပါးတည္းရွိေၾကာင္း၊ အခိုင္အမာယံုၾကည္ ေျပာဆိုျခင္း”ပင္ ျဖစ္သည္။ ေသာင္ဟီးဒ္သည္ အာရဗီစကားလုံး (وحّد، يوحّد، توحيد) မွ ဆင္းသက္လာၿပီး အဓိပၸာယ္မွာ “ေပါင္းစည္းျခင္း၊ စည္းလံုးျခင္း (သို႔မဟုတ္) က်စ္လ်စ္ခိုင္မာျခင္း”တို႔ ျဖစ္သည္။ “ေသာင္ဟီးဒ္”ကို အမ်ိဳးအစား(၃)ခု ခြဲျခားႏိုင္ပါသည္။၎တို႔မွာ-

(၁)     ေသာင္ဟီးဒလ္႐ုဗူဗီယဟ္ (توحيد الربوبية)
(၂)     ေသာင္ဟီးဒလ္ အလ္-အတ္စ္မာအု၀ဆြ္ဆြိဖါသ္  (توحيد الأسماء و الصفات )
(၃)   ေသာင္ဟီးဒလ္အုလုဟီးယဟ္(သို႔) ေသာင္ဟီးဒလ္အိဗာဒဟ္ (توحيد الألوهية او توحيد العبادة )

(၁)     ေသာင္ဟီးဒရ္႐ူဗူဗီယဟ္ (ဖန္ဆင္းထိန္းသိမ္းမႈ၌“တစ္”ျဖစ္ျခင္း)

ေသာင္ဟီးဒ္အမ်ိဳးအစားထဲမွ၊ ပထမဦးဆံုးအမ်ိဳးအစားမွာ “ေသာင္ဟီးဒရ္ ႐ူဗူဗီယဟ္”ျဖစ္သည္။ ႐ူဗူဗီယဟ္သည္ မူရင္းအာရဗီစကားလုံး“ရဗ္”မွဆင္းသက္လာၿပီး၊ “ရဗ္”၏အဓိပၸာယ္မွာ “အရွင္သခင္၊ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္သူႏွင့္ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးသူ” ဟူေသာ အဓိပၸာယ္မ်ားရွိသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ “ေသာင္ဟီးဒရ္႐ူဗူဗီယဟ္”ဟူသည္ ဖန္ဆင္း ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရာအရွင္ တစ္ပါးတည္းျဖစ္ျခင္းကို ထိန္းသိမ္းျခင္းျဖစ္သည္။ ဤေသာင္ဟီးဒ္အမ်ိဳးအစားမွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ တစ္ပါးတည္းကသာလွ်င္ ဘာမွ်မရွိေသာအေျခအေနမွ အရာခပ္သိမ္းျဖစ္ေပၚတည္ရွိေစေအာင္ ျဖစ္ေစျခင္းဟူေသာ အေျခခံအသိသညာေပၚတြင္ အေျခခံထား၏။ တစ္စံုတစ္ရာမွ် လံုး၀မရွိေသးေသာ အေျခအေနမွ အရာခပ္သိမ္းတို႔ကိုဖန္ဆင္းသည္ (သို႔) အစျပဳ ျဖစ္ေပၚေစသည္။ ထိုအရွင္တစ္ပါးတည္းသာလွ်င္ (ၿပီးျပည့္စံုေသာစၾက၀ဠာႀကီးႏွင့္ ၎င္းစၾက၀ဠာအတြင္းရွိ အရာ မ်ား အားလံုးကို) ဖန္ဆင္းရွင္၊ ျပဳစု၊ ပ်ိဳးေထာင္ေတာ္မူေသာအရွင္၊ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူေသာအရွင္ ျဖစ္သည္။ ဤသို႔စၾက၀ဠာႏွင့္ စၾက၀ဠာအတြင္းရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့ခပ္သိမ္းတို႔ကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ထိန္းသိမ္းရာတြင္ ထိုအရွင္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္တစ္စံုတစ္ရာမရွိသလို ထိုအရွင္အတြက္လည္း မည္သို႔မွ် အသံုး၀င္ လိုလား ေတာင့္တအပ္သည္မဟုတ္။

(၂)ေသာင္ဟီးဒလ္ အတ္စ္မာအ္၀ဆြ္ဆြီဖါသ္ (အလႅာဟ္၏ နာမေတာ္ႏွင့္ ဂုဏ္ရည္ေတာ္မ်ား၏ တစ္ေပါင္းတည္းျဖစ္ျခင္းသေဘာကို ထိန္းသိမ္းျခင္း)

ေသာင္ဟီးဒ္၏ဒုတိယအမ်ိဳးအစားမွာ“ေသာင္ဟီးဒလ္ အတ္စ္မာအ္၀ဆြ္ဆြီဖါသ္” ျဖစ္ၿပီး၊ ၎၏အနက္အဓိပၸါယ္မွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏နာမေတာ္မ်ား၊ ဂုဏ္ရည္ေတာ္မ်ား၏ တစ္ေပါင္းတည္းျဖစ္ျခင္း၊ (ဧကန္သေဘာ)ကို ထိန္းသိမ္းျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ယင္းေသာင္ဟီးဒ္အမ်ဳိးအစားကို (၅)မ်ိဳး ခြဲျခားႏိုင္သည္။

(၁)    အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား ရည္ၫႊန္းေဖာ္ျပရာတြင္၊ ထိုအရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ႏွင့္ ထိုအရွင္၏တမန္ေတာ္မ်ား၏ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအတိုင္း ရည္ၫႊန္းေဖာ္ျပသင့္ျခင္း။
အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကို ရည္ၫႊန္း ေျပာဆိုရာတြင္၊ ထိုအရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ႏွင့္ ထိုအရွင္၏တမန္ေတာ္မ်ားက ေဖာ္ျပသည့္နည္းအတိုင္းသာ သတ္မွတ္ေခၚေ၀ၚသင့္ပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ေခၚေ၀ၚၾကရာ၀ယ္၊ ထိုအရွင္၏ နာမေတာ္မ်ား၏ ထင္ရွားေသာအနက္အဓိပၸာယ္မ်ားမွလြဲ၍ မည္သည့္အမည္နာမမ်ား၊ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ႐ွင္းလင္းျပသျခင္း မျပဳဘဲ မူရင္းအနက္အဓိပၸာယ္အတိုင္းသာ ေဖာ္ျပသင့္ပါသည္။

(၂)    အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား ရည္ၫႊန္းေခၚဆုိရာ၌ ထိုအရွင္ျမတ္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္က မိမိကိုယ္ကိုမိမိရည္ၫႊန္းသည့္အတုိင္း ေခၚေ၀ၚရပါမည္။
အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကို ရည္ၫႊန္းတသရာတြင္ အမည္နာမေတာ္အသစ္၊ ဂုဏ္ေတာ္အသစ္မ်ားေပး၍ မရည္ၫႊန္း၊ မတသသင့္ပါ။ ဥပမာ-အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ က႐ုဏာကင္းေ၀းျခင္းရွိတတ္သည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း အလႅာဟ္ ၏အမည္နာမေတာ္အား (အလ္ဂါဒြိဗ္) (ေဒါသႀကီးေတာ္မူေသာအရွင္) ဟူေသာ အမည္နာမမ်ိဳး မေပးသင့္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ႏွင့္ ထိုအရွင္၏တမန္ေတာ္မ်ားကပါ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အမည္ နာမေတာ္မ်ိဳးကို အသံုးျပဳဘူးသည္ မရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

(၃)    အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား ၎ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ျပဳလုပ္ ဖန္ဆင္းထားေသာအရာမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ဂုဏ္အရည္အေသြးမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အမည္တတ္ေခၚေ၀ၚတသျခင္း မျပဳအပ္ပါ။
ကိုးကြယ္ရာအရွင္ အလႅာဟ္အား ရည္ၫႊန္းတသမႈအတြက္ ထိုအရွင္က ဖန္ဆင္းေတာ္မူခဲ့သည့္ အဖန္ဆင္းခံမ်ား ၏ အရည္အေသြးမ်ားႏွင့္ အမည္ မွည့္ေခၚတသမႈကိစၥအား ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔အေနႏွင့္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမည္။ ဥပမာ-သမၼာက်မ္းစာတြင္ ဘုရား(ကိုးကြယ္ရာအရွင္)သည္ လူသားမ်ားက သူတို႔၏ အမိုက္၊ အမွားမ်ားကို ျပဳလုပ္ၿပီး ေနာင္တရသကဲ့သို႔ ဘုရားကလည္း သူ၏ မွားယြင္းေသာအေတြးအေခၚ၊ အႀကံအစည္မ်ားလုပ္ရန္အတြက္ ေနာင္တရသည္ဟု သ႐ုပ္ေဆာင္ျပထားျခင္းမ်ိဳးကို လက္မခံပါ။ ဤသို႔ လူသား၏လုပ္ရပ္ကို ဘုရားအတြက္ သံုးႏႈန္းျခင္းသည္ ေသာင္ဟီးဒ္၏သေဘာတရားကို သြင္သြင္ႀကီးဆန္႔က်င္ေနေပသည္။ (ကိုးကြယ္ရာအရွင္) သည္ ေနာင္တရစရာအေၾကာင္းလည္း မရွိ။ မည္သည့္ အမွားအယြင္းကိုမွ်လည္း က်ဴးလြန္ရန္ အေၾကာင္းလည္း မရွိေခ်။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အဓိကသေဘာတရားမ်ားကို က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၏ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ျခင္းက႑တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပထားေပသည္။

“ထိုအရွင္ျမတ္ႏွင့္တူေသာအရာဟူ၍ကား မည္သည့္ တစ္စံုတစ္ရာမွ်ပင္ မရွိၿပီ။ ထိုအရွင္ျမတ္သည္ပင္ အႂကြင္းမဲ့ၾကားေတာ္မူေသာအရွင္၊ အႂကြင္းမဲ့ ျမင္ေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၄၂း၁၁)

ျမင္ျခင္းႏွင့္ၾကားျခင္းသည္ လူသား၏ အရည္အေသြးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ကိုးကြယ္ရာအရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္အျဖစ္ သံုးစြဲေသာအခါတြင္၊ ၎တို႔၏ တုႏိႈင္းမဲ့ ျပည့္စံုမႈသေဘာတရားေၾကာင့္ လူသားမ်ားၾကားျခင္း၊ ျမင္ျခင္းႏွင့္ မတူႏိုင္ပါ။ လူသားတြင္ ၎တုိ႔၏အျမင္ႏွင့္ အၾကားအာ႐ံုတို႔တြင္ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား ရွိေနေသာေၾကာင့္ ျမင္ႏိုင္၊ ၾကားႏိုင္ဖို႔ရာ လူသားအတြက္ နားမ်ား၊ မ်က္ေစ့မ်ားအစရွိသည္တို႔ လိုအပ္ေသာ္လည္း ကိုးကြယ္ရာအရွင္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အတြက္ကား နား၊ မ်က္ေစ့စေသာအဂၤါရပ္မ်ား မလိုအပ္ပါ။

(၄)    လူသားအားအမည္မွည့္ေခၚရာတြင္ (ကိုးကြယ္ရာအရွင္)၏ ဂုဏ္ရည္ေတာ္မ်ားကို မေပးသင့္ျခင္း

လူသားအား ကိုးကြယ္ရာအရွင္၏ ဂုဏ္ရည္ေတာ္မ်ားျဖင့္ အမည္မွည့္ေခၚျခင္းသည္လည္း “ေသာင္ဟီးဒ္သေဘာတရား”ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနပါသည္။ ဥပမာ – လူသား တစ္ဦးအား အစလည္းမရွိ၊ အဆံုးလည္းမရွိ၊ ထာ၀ရတည္ေနျခင္းဟု အမည္မွည့္ေခၚျခင္းသည္ ေသာင္ဟီးဒ္သေဘာတရားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနေပသည္။

(၅) ဖန္ဆင္းခံမ်ားအား အလႅာဟ္၏ အမည္နာမေတာ္မ်ားႏွင့္ မမွည့္ေခၚသင့္ျခင္း

အခ်ိဳ႕ေသာထူးျခားသည့္ အမည္နာမမ်ားအား၊ ၎တို႔၏ မတိက်ေသာပံုစံျဖင့္ (ဥပမာ-ရအုဖ္ (၀ါ) ရဟီးမ္) စသည္တို႔သည္ သာမန္လူသားအတြက္ေရာ တမန္ေတာ္မ်ားအတြက္ပါ အသံုးျပဳခြင့္ရွိေသာ္လည္း၊ အရ္-ရအုဖ္ (ဘာသာ ေရး အကိုင္း႐ႈိင္းဆံုးသူ)ႏွင့္ အရ္-ရဟီးမ္ (သနားၾကင္နာဆံုးပုဂၢိဳလ္) စသည့္ အမည္နာမမ်ားကိုကား မေပးသင့္ေပ။ ထိုအမည္နာမမ်ားေရွ႕တြင္ ေရွ႕ဆက္စကားလံုး အဗ္ဒုရ္ (ေက်းကြၽန္ (သို႔) အေစခံ) ကိုတပ္၍ -အဗ္ဒုရ္ ရအုဖ္၊  အဗ္ဒုရ္ရဟီးမ္ စသည္တို႔ အျဖစ္သာေခၚအပ္သည္။

(ဂ)  ေသာင္ဟီးဒလ္အူလူဟီးယဟ္ (သို႔)ေသာင္ဟီးဒလ္အိဗာဒဟ္ (ကိုးကြယ္ျခင္းခံထိုက္မႈတြင္တစ္ပါးတည္းျဖစ္ေၾကာင္းကိုထိန္းသိမ္းျခင္း)

(၁) အိဗာဒဟ္၏ အနက္အဓိပၸါယ္

ေသာင္ဟီးဒလ္အိဗာဒဟ္သည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းခံထိုက္မႈတြင္ တစ္ပါးတည္းတည္ရွိေၾကာင္းကို ထိန္းသိမ္းျခင္း ျဖစ္သည္။ “အိဗာဒဟ္”သည္ အာရဗီ စကားလံုး အဗ္ဒြန္မွ ဆင္းသက္လာၿပီး ေက်းကြၽန္ (သို႔) ၀န္ထမ္း (သို႔) တာ၀န္ထမ္းေဆာင္သူဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိဗာဒဟ္သည္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈတြင္ သူ႔ကြၽန္ (သို႔) နာခံဘ၀တည္ေဆာက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆြလားသ္သည္ အိဗာဒဟ္ျပဳျခင္းအတြက္ အျမင့္ဆံုး ပံုသဏၭာန္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဆြလားသ္သည္ အလႅာဟ္ အရွင္ျမတ္အား ၀တ္ျပဳဆည္းကပ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ၎တစ္ခုတည္းက အိဗာဒသ္ မဟုတ္ပါ။ မ်ားစြာေသာ မြတ္စလင္မ္မ်ားသည္၊ ပံုမွန္၀တ္ျပဳေသာ ဆြလားသ္မ်ား တည္ေဆာက္႐ံုျဖင့္ အနႏၲ စြမ္းအားရွင္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား “အိဗာဒဟ္” ျပဳလုပ္ရာေရာက္သည္ဟု လြဲမွားစြာနားလည္ေနၾကေပသည္။ အမွန္စင္စစ္ အစၥလာမ္က လက္ခံထားေသာ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းျခင္းဟူေသာအသိသညာမွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ အားလံုး၀႐ိုက်ိဳး၍ အမိန္႔နာခံျခင္း၊လိုက္နာျခင္း၊  တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ျခင္းတို႔ အက်ံဳး ၀င္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ဆိုေသာ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ ပညတ္ခ်က္မ်ားကို လိုက္နာျခင္း အလႅာဟ္တားျမစ္ထားေသာ အရာမ်ားမွ ေရွာင္ရွားျခင္းသည္ “အိဗာဒဟ္” (နာခံဘ၀တည္ေဆာက္ျခင္း)မည္၍ ဤသို႔ ျပဳလုပ္ေသာ အိဗာဒဟ္မ်ားသည္လည္း အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ တစ္ပါးတည္းကိုသာ ရည္ရြယ္၍ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။

(၂)    အထက္ေဖာ္ျပပါ ေသာင္ဟီးဒ္သံုးမ်ိဳးသံုးစားစလံုးကို တစ္ၿပိဳင္နက္ လိုက္နာရန္ လိုအပ္ပါသည္။

ေသာင္ဟီးဒ္အမ်ိဳးအစား ပထမႏွစ္ခုကိုသာယံုၾကည္ၿပီး၊ ေသာင္ဟီးဒလ္ အိဗာဒဟ္ကို လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ မေဖာ္ပါက လံုး၀အသံုး၀င္မည္မဟုတ္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ “မုရ္ွရစ္က္”မ်ား (တမန္ေတာ္ျမတ္ လက္ထက္ေတာ္က ႐ုပ္ထုကိုးကြယ္သူမ်ား)က ေသာင္ဟီးဒ္ ပထမအမ်ိဳးအစားႏွစ္ခုႏွင့္ ပတ္သက္၍ အတည္ျပဳခဲ့ေၾကာင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ၫႊန္းဆိုတင္ျပထားပါသည္။

“(အို-နဗီတမန္ေတာ္) အသင္သည္ ၄င္းတို႔အား ဤသို႔ ေျပာဆိုေမး ျမန္းၾကပါေလ။ အခ်င္းတို႔ အသင္တို႔အား မိုးေကာင္းကင္မွလည္းေကာင္း၊ ကမၻာၿဂိဳဟ္မွလည္းေကာင္း၊ မည္သူမည္၀ါ စားနပ္ရိကၡာ ေထာက္ပံ့ေလသနည္း။ သို႔တည္းမဟုတ္ မည္သူသည္ နားမ်ားႏွင့္ မ်က္စိမ်ားကို စိုးပိုင္သနည္း။ ထိုနည္းတူစြာ မည္သူသည္ သက္ရွိကိုသက္မဲ့မွ ထြက္ေစသနည္း”ဟု ေမးျမန္းပါေလ။ ထိုအခါ ၄င္းတို႔က “အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္” ဟူ၍ပင္ မုခ်ေျပာဆို ေျဖၾကားၾကေပမည္။ “သို႔ျဖစ္ေပရာ အသင္တို႔သည္ (တစ္စံုတစ္ရာကို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ႏွင့္ တြဲဖက္ ႏွိဳင္းယွဥ္ကိုးကြယ္ျခင္းမွ) မေရွာင္ၾကဥ္ၾကေလသေလာ” ဟုေမးျမန္းပါေလ။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၁၀း၃၁)

အလားတူ အျခားဥပမာတစ္ခုကို က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ စူရာဟ္ဇုခ္႐ုဖ္တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

“စင္စစ္ေသာ္ကား (အို-နဗီတမန္ေတာ္) အကယ္၍သာ အသင္သည္ ၎တို႔အား အသင္တို႔ကို မည္သူ ဖန္ဆင္းခဲ့သနည္းဟု စံုစမ္းေမးျမန္းခဲ့ပါလွ်င္ ၄င္းတို႔က အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ပင္ (ဖန္ဆင္း ေတာ္မူခဲ့သည္)ဟု ဧကန္မလြဲေျပာဆို(ေျဖၾကား) ၾကေပမည္။ သို႔ပါလွ်က္ ၄င္းတို႔သည္ အဘယ္သို႔ (အမွန္တရားဘက္မွ) ျပန္လွည့္သြားေနၾကပါသနည္း။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၄၃း၈၇)

မကၠာၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ေနထိုင္ခဲ့ၾကေသာ မုရွ္ရီးက္မ်ားက အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ သူတို႔၏ဖန္ဆင္းရွင္၊ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေသာအရွင္၊ အရွင္သခင္၊ အႀကီးအကဲျဖစ္ေၾကာင္းကို ယံုၾကည္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသူမ်ားသည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အျပင္ အျခားေသာဘုရားမ်ားကို ၀တ္ျပဳရွိခိုးျခင္းေၾကာင့္ မြတ္စလင္မ္မ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္က ထိုသူမ်ားကို “ကာဖိရ္”(မယံုၾကည္သူမ်ား) ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “မုရ္ွရီးက္မ်ား” (႐ုပ္ထု ကိုးကြယ္သူမ်ားႏွင့္ အလႅာဟ္ႏွင့္ တုဖက္ႏိႈင္းယွဥ္ ကုိုးကြယ္သူမ်ား) ဟူ၍အမ်ိဳးအစား ခြဲျခားသတ္မွတ္ခဲ့သည္။

“စင္စစ္ေသာ္ကား ၄င္းတို႔အနက္ မ်ားစြာေသာသူတို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား တစ္စံုတစ္ရာကို ထိုအရွင္ျမတ္ႏွင့္ တြဲဖက္ႏိႈင္းယွဥ္ ကိုးကြယ္ျခင္းမျပဳဘဲ သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကသည္ မဟုတ္ေပ တကား။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၁၂း၁၀၆)

ထို႔ေၾကာင့္ေသာင္ဟီးဒလ္အိဗာဒဟ္ (တစ္ဆူတည္းေသာ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ (အလႅာဟ္)ကို နာခံဘ၀ တည္ေဆာက္ျခင္းအား ထိန္းသိမ္းျခင္းသည္) ေသာင္ဟီးဒ္၏ အေရးႀကီးေသာအစိတ္အပိုင္း ျဖစ္သည္။ ထိုအလႅာဟ္အရွင္သည္သာလွ်င္ နာခံဘ၀တည္ေဆာက္ျခင္းကို ခံယူထိုက္ၿပီး၊ ထိုအရွင္သည္သာလွ်င္ လူသား၏ နာခံဘ၀တည္ေဆာက္ျခင္း အေပၚတြင္၊ အက်ိဳးရွိေစေအာင္ အာမခံခ်က္ ေပးႏုိင္ေသာအရွင္ ျဖစ္သည္။

ရွရီးက္၏ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္

အထက္ေဖာ္ျပပါ ေသာင္ဟီးဒ္အမ်ိဳးအစား သံုးခုစလံုးအနက္၊ မည္သည့္ အမ်ိဳးအစားကိုမဆို ထိန္ခ်န္ထားျခင္း (၀ါ) ေသာင္ဟီးဒ္သံုးမ်ိဳးစလံုး၏ စံခ်ိန္ စံၫႊန္းကိုျပည့္၀စြာလိုက္နာျခင္းမရွိဘဲ ေလ်ာ့နည္းေနျခင္း၊ ယံုၾကည္မႈ အားနည္းေနျခင္းကို “ရွရီးက္”ဟု ေခၚသည္။ ရွရီးက္၏ စာေပအဓိပၸာယ္မွာ “အေဖာ္မ်ားႏွင့္ တုဖက္ ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္း၊ ခြဲေ၀ျခင္း”ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။ အစၥလာမ့္ ေ၀ါဟာရတြင္မူ “ရွရီးက္သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ႏွင့္ အျခားေသာအရာမ်ားကို တြဲဖက္ႏႈိင္းယွဥ္ ကိုးကြယ္ျခင္းဟု အဓိပၸာယ္ရၿပီး ႐ုပ္ထုမ်ားကိုးကြယ္ျခင္းလည္းပါ၀င္ပါသည္။

ရွရီးက္သည္ အႀကီးမားဆံုးေသာ အျပစ္ျဖစ္ၿပီး အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ် ခြင့္လႊတ္မည္မဟုတ္။

က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၏ စူရာဟ္နိစာအ္တြင္ အႀကီးမားဆံုးေသာအျပစ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေအာက္ပါအတိုင္းတင္ျပထားေပသည္။

“ဧကန္စင္စစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ တစ္စံုတစ္ရာကို မိမိႏွင့္ တြဲဘက္ယွဥ္ၿပိဳင္ ကိုးကြယ္ျခင္းကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အလ်ဥ္း ေပးေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေပ။ သို႔ရာတြင္ တြဲဘက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ကိုးကြယ္မႈမွတပါး အျခား ျပစ္မႈ႔ ဒုစ႐ိုက္တို႔ကိုမူကား မိမိ အလိုရွိေတာ္မူေသာသူအား လြတ္ၿငိမ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ေပးသနားေတာ္မူအံ့။ အမွန္စင္စစ္ေသာ္ကား မည္သူမဆို တစ္စံုတစ္ရာကို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ႏွင့္ တြဲဘက္ႏႈိင္းယွဥ္ ကိုးကြယ္ပါမူ ထိုသူသည္ ဧကန္မလြဲ ႀကီးေလးလွစြာေသာ ျပစ္မႈဒုစ႐ိုက္ကို က်ဴးလြန္ခဲ့ေလသတည္း။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၄း၄၈)

တူညီေသာသတင္းေပးခ်က္ကို စူရာဟ္နိစာအ္တြင္ ထပ္မံ ေဖာ္ျပထားေပသည္။

“မုခ်ဧကန္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ (အျခား တစ္စံုတစ္ရာကို) မိမိႏွင့္တြဲဘက္ယွဥ္ၿပိဳင္ ကိုးကြယ္ျခင္းကို အလ်ဥ္း ခ်မ္းသာခြင့္ ေပးေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေပ။ သို႔ရာတြင္ ထိုမွတစ္ပါး အျခား အျပစ္ကိုမူ မိမိအလိုရွိေတာ္မူသူအား ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူေပမည္။ အမွန္စင္စစ္ေသာ္ကား မည္သူမဆို (တစ္စံုတစ္ရာကို) အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ႏွင့္ တြဲဘက္ (ယွဥ္ၿပိဳင္ကိုးကြယ္)ပါမူ၊ ထိုသူသည္ မလြဲဧကန္ (မွန္ကန္ေသာတရားလမ္းေတာ္မွ) အလြန္ေ၀းကြာေသာလမ္းမွားသို႔ ေရာက္ရွိေခ်ၿပီ။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၄း၁၁၆)

ရွရီးက္သည္ငရဲမီးသို႔ ေခၚေဆာင္ေပးမည္။

က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၏ စူရာဟ္မာအိဒဟ္တြင္ ရွရီးက္ျပဳသူသည္ ငရဲမီးသို႔ ၀င္ေရာက္ရမည္ကို ေအာက္ပါအတုိင္း တင္ျပထားသည္။

“မလြဲဧကန္ ကာဖိရ္ျဖစ္သြားၾကေသာသူတို႔က “ဧကန္စင္စစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ “မရ္ယမ္”၏သားေတာ္ “မစီဟ္” (အီစာ) ပင္ျဖစ္ေတာ္မူသည္”ဟု ေျပာဆိုခဲ့ၾကကုန္၏။  အမွန္ေသာ္ကား “မစီဟ္” (ကိုယ္တိုင္)ကပင္ “အို- အစၥရာအီလီ မ်ိဳးႏြယ္အေပါင္းတို႔ အသင္တို႔သည္ ငါ၏အရွင္ႏွင့္၊ အသင္တို႔၏အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကိုပင္ ခ၀ပ္ကိုးကြယ္ၾကေလကုန္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ေလသည္။ စင္စစ္ဧကန္ မည္သူမဆို (တစ္စံုတစ္ရာကို) အလႅာဟ္အရွင္ ျမတ္ႏွင့္ တြဲဖက္(ကိုးကြယ္)ပါလွ်င္၊ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ထို(ကဲ့သို႔ေသာ) သူ၏အဖို႔ “ဂ်ႏၷတ္” အမတသုခဘံုကို မုခ်ဧကန္ ပိတ္ပင္ထားေတာ္မူအံ့။ ၎ျပင္ ထိုသူ၏လားရာ႒ာနသည္ ငရဲမီးပင္ ျဖစ္လတၱံ႔။ ထိုမွတစ္ပါး (ယင္းကဲ့သို႔) မတရားက်ဴးလြန္ေသာသူတို႔အား ႐ိုင္းပင္းကူညီ ေစာင္မမည့္သူဟူ၍ကား တစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် ရွိလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ ၅း၇၂)

အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကိုသာလွ်င္ ခ၀ပ္ကိုးကြယ္ျခင္းႏွင့္ နာခံတည္ေဆာက္မႈ ျပဳလုပ္သင့္ျခင္း

က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ စူရာဟ္အားလိအင္မရာန္တြင္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကိုသာ ခ၀ပ္ကိုးကြယ္၊ နာခံဘ၀ တည္ေဆာက္သင့္ေၾကာင္း ေအာက္ပါအတိုင္း တင္ျပထားေပသည္။

“(အို-နဗီ) အသင္သည္ (ရဟူဒီႏွင့္ ခရစ္ယာန္တို႔အား) ေျပာၾကားပါေလ၊ အို … က်မ္းဂန္ရရွိသူအေပါင္းတို႔၊ အသင္တို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္ အသင္တို႔ၾကား၌ (အားလံုး လက္ခံထားသည့္ တူညီေသာစကားဘက္သို႔ လာၾကကုန္၊ (ထိုစကားသည္ကား) ငါတို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွ တစ္ပါးအျခား မည္သည့္အရာကိုမွ် မခ၀ပ္မကိုးကြယ္ျခင္း၊ ငါတို႔သည္ တစ္စံုတစ္ခုေသာအရာကိုမွ် ထိုအရွင္ျမတ္ႏွင့္ တြဲဘက္ယွဥ္ဘက္ ဟူ၍မျပဳျခင္း၊ ငါတို႔အနက္ အခ်ိဳ႕သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကို ဖယ္ၾကဥ္၍ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားကို ေမြးျမဴေတာ္မူေသာအရွင္မ်ားဟူ၍ မျပဳလုပ္ျခင္း (ပင္တည္း)။(ယင္းကဲ့သို႔ ဖိတ္ေခၚၿပီးသည့္ေနာက္ေသာ္မွပင္) အကယ္၍ ထိုသူတို႔သည္ ေသြဖည္ေက်ာခိုင္းသြားၾကပါမူ (အို-မြတ္စလင္မ္ အေပါင္းတို႔) အသင္တို႔က (ထိုသူတို႔အား၊ အခ်င္းတို႔) ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ (အလႅာဟ္ အရွင္ျမတ္၏) အမိန္႔ေတာ္မ်ားကို မုခ်နာခံေသာ မြတ္စလင္မ္မ်ားပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အသင္တို႔ကိုယ္တိုင္ သက္ေသခံၾကကုန္ဟု ေျပာဆိုၾကကုန္ေလာ့။” (က်မ္းျမတ္ကုန္အာန္ ၃း၆၄)

အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွ ထုတ္ျပန္ပို႔ခ်ေပးခဲ့ေသာလမ္းၫႊန္က်မ္း က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္

ကုရ္အာန္၏အမည္နာမမ်ားကို ပညာရွင္မ်ားက စုေဆာင္းၿပီး ၎တို႔ ေရးသားတဲ့က်မ္းေတြမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ အေသးစိတ္ သိလိုသူမ်ား၊ ေလ့လာလိုသူမ်ားအေနနဲ႔ ပညာရွင္ႀကီးေမာ္လာနာမုဖ္သီသကီးအြတ္စ္မာနီရဲ႕ အူရ္ဒူဘာသာနဲ႔ေရးသားခဲ့ေသာ အူလူမ္ အလ္-ကုရ္အာန္ဆိုတဲ့စာအုပ္မွာ ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။ ထိုက်မ္းငယ္ရဲ႕ ျမန္မာဘာသာျပန္ကို ေမာ္လာနာပသီေက်ာ္ဦးက ျပဳစုထားတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ စာအုပ္ရဲ႕နာမည္ကိုလည္း “က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ရဲ႕ နိဒါန္း”လို႔ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ရဲ႕ အမည္တစ္ခ်ဳိ႕ကို ေဖာ္ျပရရင္ အလ္-ဖုရ္ကာန္၊ အုမ္မုလ္ကိသာဗ္၊ အလ္-ဟမ္ဒ္၊ ေလာကခပ္သိမ္းအတြက္ လမ္းၫႊန္က်မ္း စသည္ျဖင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုက်မ္းဟာ အရဗီဘာသာစကားနဲ႔ က်ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အရဗီဘာသာစကားနဲ႔ ေရးသားထားေသာ္လည္း က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ဟာ ေလာကခပ္သိမ္းတို႔အဖို႔လမ္းၫႊန္အျဖစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္က သတ္မွတ္ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ ေလာကခပ္သိမ္းတို႔အဖို႔ လမ္းၫႊန္က်မ္းကို ေလာကခပ္သိမ္းတို႔အဖို႔ ရဟ္မသ္ဂ႐ုဏာေတာ္ရွင္အျဖစ္ ေစလႊတ္ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္ထံကို ထုတ္ျပန္ပို႔ခ်ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မိန္႔ေတာ္မူ ထားတာကေတာ့

“ငါအရွင္ျမတ္သည္ အသင္တို႔ထံ၀ယ္ အသင္တို႔အနက္မွ ရစူလ္တမန္ေတာ္တပါး ေစလႊတ္ေတာ္မူသကဲ့သုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္၊ ထိုရစူလ္တမန္ေတာ္သည္ ငါအရွင္ျမတ္ (ပုိ႔ခ်ေတာ္မူေသာ) ေဒသနာမ်ားကုိ အသင္တို႔ေရွ႕၀ယ္ ရြတ္ဘတ္ သရဇၩာယ္သည္။ ထို႔ျပင္တ၀ အသင္တို႔(၏ စိတ္ႏွလုံးမ်ား)ကုိ (အကုသုိလ္ဒုစ႐ိုက္မ်ားမွ) သန္႔စင္ေအာင္ျပဳေပး သည္။ ထိုမွ်မက အသင္တို႔အား က်မ္းျမတ္ (ကုရ္အာန္) ႏွင့္ စြႏၷာဟ္ကုိလည္း သင္ၾကားျပသသည္၊ ထိုမွတပါး အသင္တို႔ မသိ နားမလည္ခဲ့ၾကေသာ အေၾကာင္းအရာအရပ္ရပ္တို႔ကုိလည္း သင္ၾကားျပသသည္။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ၂း ၁၅၁)

အစၥလာမ္၏ စံေပတံ

ထို႔ေၾကာင့္ အစၥလာမ္မွာ မိမိတို႔လုပ္သမွ်၊ ဘ၀တည္ေဆာက္မႈနည္းလမ္းဟူဟူသမွ်ဟာ

၁။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္နဲ႔ကိုက္ညီပါသလား။
၂။ ျမတ္တမန္ေတာ္ရဲ႕ စြႏၷာဟ္နဲ႔ ကိုက္ညီသလားဆိုတာကို ၫွိၾကည့္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔မွာ မဇ္ဟဗ္ကြာခ်င္ ကြာမယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခခံစည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေတြဟာ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ျမတ္တမန္ေတာ္ရဲ႕ စြႏၷာဟ္နဲ႔ ညႇိၾကည့္လိုက္ရင္ အားလုံး အတူတူဘဲဆိုတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ အစၥလာမ္မွာ ဂိုဏ္းဂဏကြဲျပားမႈဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ကုရ္အာန္နဲ႔ စြႏၷာဟ္ကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ကြဲျပားျခားနားေနတဲ့ အဖြဲ႔ေတြဟာ အစၥလာမ္နဲ႔ မည္သို႔မွ် မသက္ဆိုင္ပါ။ သူတို႔ဟာသူတို႔ အစၥလာမ္ဆိုတဲ့ အမည္ကို တပ္ခ်င္ တပ္ထားမယ္။ အစၥလာမ္နဲ႔ မည္သို႔မွ်မဆိုင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အစၥလာမ္ဆိုတာ အေထာက္အထား (၄)ရပ္ရဲ႕အေပၚမွာ ရပ္တည္ထားပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့ (၁) က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ (၂) ျမတ္တမန္ေတာ္ရဲ႕ စြႏၷာဟ္ (၃) အိဂ်္မာအ္ (၄) ကိယားစ္ အလ္-ဆြဟီးဟ္ တို႔ျဖစ္တယ္။ ယင္းအေထာက္အထားေလးရပ္နဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ မည္သည့္ ယုံၾကည္ခ်က္၊ အေတြးအေခၚ၊ က်င့္သုံးမႈမွ အစၥလာမ္နဲ႔သက္ဆိုင္ျခင္း မရွိပါ။ အစၥလာမ္မွာ မိမိျပဳက်င့္တဲ့ အအ္မာလ္အက်င့္အမႈေတြကို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္က လက္ခံဖို႔ အခ်က္ (၃)ခ်က္ဟာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္။ (၁) ျပဳက်င့္သူဟာ အီမာန္ရွိရပါမယ္။ (၂) အိခ္လားဆြ္ လို႔ေခၚတဲ့ ျဖဴစင္ျခင္းသဒၶါတရားရွိရပါ့မယ္။ (၃) ျပဳက်င့္မႈဟူဟူသမွ်ဟာ ျမတ္တမန္ေတာ္ရဲ႕ စြႏၷာဟ္နဲ႔ ကိုက္ညီေနရပါမယ္။

(၁) အီမာန္ သက္၀င္ယုံၾကည္မႈမရွိသူရဲ႕ မည္မွ်ေကာင္းျမတ္တဲ့အလုပ္ကိုျဖစ္ျဖစ္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ လက္ခံမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အီမာန္ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဖက္စကားလုံးကေတာ့ ရွရီးက္ တုဖက္ႏႈိင္းယွဥ္ကိုးကြယ္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

(၂) အိခ္လားဆြ္လို႔ေခၚတဲ့ ျဖဴစင္မႈမပါရင္လည္း အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ လက္ခံမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အိခ္လားဆြ္ရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဖက္စကားလုံးကေတာ့ ရိယာလို႔ေခၚတဲ့ ျပစားျခင္းဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ခိုင္လုံေသာအေထာက္အထားမ်ားအရ ျပစားမႈသည္လည္း ရွရီးက္အငယ္စားတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။

(၃) ေအ့တိဗာအ္ အရ္-ရစူလ္ (إتباء الرسول)လို႔ေခၚတဲ့ ျပဳက်င့္မႈဟူသမွ်ဟာ ျမတ္တမန္ေတာ္၏ စြႏၷာဟ္ နည္းစနစ္ႏွင့္ ကိုက္ညီရပါမယ္။ အဂၤလိပ္လိုေျပာရရင္ Methodoloy of the Prophet Muhammed ျဖစ္ပါတယ္။ ေအ့တိဗာအ္ အရ္-ရစူလ္ရဲ႕ဆန္႔က်င္ဖက္စကားလုံးကေတာ့ ဗိဒ္အဟ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေသာင္ဟီးဒ္ပညာသင္ၾကားရန္လိုအပ္ျခင္း

ကလိမာဟ္သြိဳင္ယိဗာဟ္လို႔ေခၚတဲ့ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွတပါး အျခားခ၀ပ္ကိုးကြယ္ထိုက္ေသာအရွင္မရွိ။ မုဟမၼဒ္သခင္သည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ တမန္ေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို ရြတ္ဖတ္လိုက္ရင္ အေျခခံအားျဖင့္ မုစ္လင္မ္လို႔ ေျပာလို႔ရသြားပါတယ္။ အီမာန္မွာ အပိုင္း(၃)ခု ပါ၀င္ပါတယ္။ (၁)ႏႈတ္လွ်ာျဖင့္ အီမာန္၏အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္သည့္ ရွဟာဒဟ္အား သက္ေသခံထြက္ဆိုျခင္း (၂) ႏွလုံးသားျဖင့္ ယင္းကလိမဟ္ေတာ္အေပၚ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေထာက္ခံ၍ သက္၀င္ယုံၾကည္ျခင္း၊ (၃) ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းမ်ားျဖင့္ ယင္းကလိမဟ္ေတာ္က ေတာင္းဆိုေသာ အခ်က္မ်ားအေပၚ လိုက္နာက်င့္သုံးျခင္းျဖင့္ သက္၀င္ယုံၾကည္ျခင္းကို ခိုင္မာတိုးတက္ေစျခင္းတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ မုစ္လင္မ္အမ်ားစုဟာ ကလိမာဟ္ကို ရြတ္ဖတ္ၾကတယ္။ သို႔ေသာ္ ႏွလုံးသားထဲအထိ ေရာက္မလာပါဘူး။ ႏွလုံးသားထဲေရာက္တဲ့လူၾကေတာ့လည္း ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းေတြကို ေရာက္မလာပါဘူး။ အထူး ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ ပညာရပ္ေတြ ေမွးမွိန္လာတဲ့အတြက္ မုစ္လင္မ္လို႔ အမည္ခံထားေပမယ့္ မုစ္လင္မ္အခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ မတူၾကေတာ့ပါဘူး။ ယုံၾကည္ခ်က္မတူတဲ့အတြက္ မုစ္လင္မ္ေတြ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ၊ ဂိုဏ္းဂဏေတြ မ်ားစြာ ကြဲျပားေနပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ကြဲျပားရသလဲဆိုေတာ့ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ပညာ မသင္ၾကားခဲ့ရလို႔ပါ။ ေသာင္ဟီးဒ္မွန္မွ အစၥလာမ္လည္း မွန္ပါမယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္မွားရင္ အစၥလာမ္လည္း မွားပါၿပီ။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေတြရဲ႕ ပညာေရးမွာ ေသာင္ဟီးဒ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သင္ၾကားမႈ အလြန္နည္းပါတယ္။ ေမာ္လ၀ီအာလင္မ္ တကၠသိုလ္မ်ား၊ ေကာလိပ္မ်ား၊ ေက်ာင္းမ်ား၊ ဟာဖိဇ္ေက်ာင္းမ်ား၊ အစၥလာမ့္ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ ပညာရပ္ သင္ၾကားတာ အလြန္နည္းပါတယ္။ ေမာ္လ၀ီအာလင္မ္ဒီဂရီရဲ႕ သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းမွာ ေသာင္ဟီးဒ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တစ္အုပ္ဘဲ ပါပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ အကီဒဟ္ အန္-နစဖီယဟ္လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲ့ဒီ စာအုပ္ကိုလည္း ၿပီးေအာင္သင္တဲ့ေက်ာင္းက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရွားပါတယ္။ ၿပီးေအာင္ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသားကလည္း အလြန္႔ အလြန္ကို ရွားပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အစၥလာမ္ရဲ႕ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္လာမဲ့ ေမာ္လ၀ီဆပ္၊ မုဖ္သီဆပ္၊ ဟာဖီဇ္ဆပ္စတဲ့ အာလင္မ္ႀကီးေတြဟာ ေသာင္ဟီးဒ္ပညာကို ေကာင္းေကာင္း မသင္ခဲ့ရေတာ့ ေသာင္ဟီးဒ္ပညာရပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တတ္ကြၽမ္းမႈအလြန္ အင္မတန္နည္းလွပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ အလြန္ ၀မ္းနည္းရမယ့္ ကိစၥပါ။ ေသာင္ဟီးဒ္ပညာဟာ အစၥလာမ္ရဲ႕ ေရေသာက္ျမစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္မွန္မွ ႏွလုံးသားဟာ မွန္ကန္လာပါမယ္။ ႏွလုံးသား မွန္ကန္ပါမွ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းမ်ားရဲ႕ က်င့္သုံးမႈ၊ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားဟာလဲ မွန္ကန္လာပါလိမ့္မယ္။ တမန္ေတာ္ျမတ္သခင္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ “အသင္တို႔ သတိျပဳ၍ ဂ႐ုတစိုက္ နားဆင္ၾကေလာ့။ ခႏၶာကိုယ္တြင္ အသားတုံးတစ္တုံးရွိေပတယ္။ ယင္းအသားတုံးသည္ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ ေကာင္းမြန္ခဲ့ပါက ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလုံးဟာလဲ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ ေကာင္းမြန္လာလိမ့္မယ္။ ယင္းအသားတုံးဟာ ပ်က္စီးခဲ့ပါက ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးဟာလဲ ပ်က္စီးသြားပါလိမ့္မယ္။ ယင္းအသားတုံးကား တျခား မဟုတ္။ ႏွလုံးသားပင္တည္း။” (ဆြဟီးဟ္ အလ္-ဗုခါရီက်မ္း၊ အီမာန္က်မ္းငယ္၊ အခန္း -၃၉၊ ဟဒီးဆ္အမွတ္-၅၂၊ စာ-၈၃၊ အရဗီ-အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္၊ ေဒါက္တာမုဟမၼဒ္မုဟ္စင္န္ခါန္း၊ ၁၉၉၇၊ ဒါ႐ုလ္အလ္-စလာမ္ပုံႏွိပ္တိုက္၊ ရိယာဒ္ၿမိဳ႕ေတာ္၊ ေဆာ္ဒီအေရဗီးယားႏိုင္ငံ။)

ရစူလ္လုလႅာဟ္သခင္ဟာ မွန္ကန္ေသာ စကားကို ဆိုခ့ဲတယ္။ အေၾကာင္းကား ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ မ်က္ေမွာက္ေခတ္၌ လူအမ်ားဟာ ယင္းအသားတုံး ခ်စားပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ ေလာကႀကီးဟာ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးမႈ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္။ ယင္းအသားတုံးကို ျပဳျပင္ဖို႔၊ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေအာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ အိလ္မုလ္ဗာသြင္န္ (အတြင္းပိုင္းဆိုင္ရာပညာရပ္)လိုပါတယ္။ အဲ့ဒီအတြင္းပိုင္း ဆိုင္ရာပညာရပ္မွာ အေရးအႀကီးဆုံး၊ အေျခခံအက်ဆုံး၊ ပထမဦးဆုံးစတင္ရမဲ့ ပညာရပ္ကေတာ့ အိလ္မ္ အသ္-ေသာင္ဟီးဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အိလ္မ္ ေသာင္ဟီးဒ္ၿပီးမွ အျခားပညာရပ္မ်ားျဖစ္တဲ့ အိလ္မ္ အတ္ခ္လာခ္ (ကိုယ့္က်င့္တရားဆိုင္ရာပညာရပ္)၊ အိလ္မ္ အသ္ဇကိယဟ္ အန္-ႏူဖူးစ္ (နလုံးသားသန္႔စင္ျခင္းဆိုင္ရာပညာရပ္)၊ အိလ္မ္ မန္သိြက္ (ယုတၱိေဗဒပညာရပ္)စတဲ့စတဲ့ပညာရပ္ေတြကို တဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ သင္ယူ ေလ့လာက်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အယူအဆေတြ၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြ မွန္ကန္ ေျဖာင့္မတ္ ခိုင္မာလာပါမွ အိလ္မ္ အလ္-ကုရ္အာန္ (ကုရ္အာန္ဆိုင္ရာ ပညာရပ္)၊ အိလ္မ္ အလ္-ဟဒီးဆ္ (ဟဒီးဆ္ဆိုင္ရာပညာရပ္)၊ အလ္-ဖိက္ဟ္ (အစၥလာမ့္ဥပေဒသိပၸံပညာဆိုင္ရာ ပညာရပ္)၊ အိလ္မ္ ဖသ္၀ါ (ဓမၼသတ္ဆိုင္ရာပညာရပ္)၊ အိလ္မ္ အလ္-ဂ်ဒ္လ္ (အေျခအတင္ေဆြးေႏြးျခင္းဆိုင္ရာပညာရပ္) စတဲ့ စတ့ဲ ပညာရပ္မ်ားကို ဆက္လက္၍ သင္ယူဆည္းပူးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။  ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ အိုလမာအစၥလာမ့္ပညာရွင္ ဆရာသခင္ႀကီးမ်ားအေနနဲ႔ မိမိတို႔ သင္ၾကားေနတဲ့ သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းကို ျပန္လည္ ဆန္းစစ္ ျပဳျပင္ရန္ အခ်ိန္သင့္ယုံမက ေက်ာ္ပင္ ေက်ာ္ေနေခ်ေပၿပီ။ ကၽြႏု္ပ္အေနႏွင့္ အစၥလာမ့္ပညာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားေနသည့္ နည္းစနစ္အား ျပဳျပင္ရန္ ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္က ကၽြႏု္ပ္တို႔ ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ပညာရွင္မ်ား သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ရသည့္ ေနဇြာမီယဟ္သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းသည္ကား သူ႔ေခတ္သူ႔အခါက လူရည္ခၽြန္မ်ား၊ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ား၊ အာဇာနည္မ်ား၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အဓိပတိပညာရွင္မ်ား စတဲ့စတဲ့ အရည္အေသြးရွိပညာရွင္မ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ယေန႔တြင္ကား ယင္းေနဇြာမီယဟ္သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းႀကီးသည္ ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ့ေနေသာ၊ ေခတ္မမွီ အသုံးမ၀င္ေတာ့ေသာ၊ ေခတ္ႏွင့္မေလွ်ာ္ညီမႈမ်ားရွိေနေခ်ၿပီ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ အိုလမာအစၥလာမ့္ပညာရွင္မ်ားအေနႏွင့္ အေျမႇာ္အျမင္ႀကီးႀကီး၊ အျမင္က်ယ္က်ယ္ထား၍ အခ်ိန္မွီ ျပဳျပင္ၾကေစလိုပါတယ္။ ေရာဂါကၽြမ္းမွ ေဆးကုသျခင္းသည္ကား အသိဥာဏ္အေျမႇာ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာသူမ်ား၏ လကၡဏာမဟုတ္ဟု ကၽြႏု္ပ္အေနႏွင့္ ထင္ျမင္ယူဆပါတယ္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔အေနႏွင့္ အစၥလာမ့္ေ႐ႊေရာင္လႊမ္းေသာ ေရွးဦးေခတ္သုံးေခတ္သို႔ ျပန္လွည့္ရန္ အခ်ိန္သင့္ေနၿပီ။ ထပ္၍ဆိုရပါလွ်င္ အခ်ိန္သင့္ယုံမက အခ်ိန္ပင္ ေနာက္က်ေနေခ်ၿပီ။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ မိမိတို႔ကိုယ္ကို မိမိတို႔ မေျပာင္းလဲ မျပဳျပင္သမွ်၊ ေျပာင္းလဲေပးေတာ္မူမည္မဟုတ္ဟု က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ မိန္႔ေတာ္မူထားတယ္ မဟုတ္ပါေလာ။

ယင္းကဲ့သို႔ ေသာင္ဟီးဒ္ပညာရပ္နဲ႔ အျခားအေရးတကာ့ အေရးအႀကီးဆုံး ပညာရပ္မ်ားကို မသင္ယူရဘဲ ယင္းအာလင္မ္ႀကီးေတြဟာ ေက်ာင္းေတြမွာ အမ်ားဆုံးေလ့လာဆည္းပူးခဲ့တဲ့ ဘာသာရပ္က ဓမၼသတ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ပညာရပ္ပါ။ ဥပမာ- ေက်ာင္းေနတဲ့ သက္တမ္းဟာ (၁၁)ႏွစ္ရွိတယ္ဆိုရင္ (၇)ႏွစ္စာေလာက္က ဓမၼသတ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တာေတြဘဲ ဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္ပညာကို မတတ္ကြၽမ္းရင္ ႏွလုံးသားဟာ မွန္ကန္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏွလုံးသားဟာ မမွန္ကန္ရင္ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕အစိတ္အပိုင္းေတြဟာလည္း မွန္ကန္ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဥပမာတစ္ခု ေလာက္ေပးပါရေစ။ ဦးျဖဴဟာ ေသာင္ဟီးဒ္ မမွန္ကန္ဘူး။ သူ႔ရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ၊ က်င့္သုံးမႈေတြဟာ ေသာင္ဟီးဒ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ ပညာလည္း မတတ္ကြၽမ္းဘူး။ နားလည္း မလည္ဘူး။ ေသာင္ဟီးဒ္ဟာဘာလဲ။ အီမာန္ဆိုတာ ဘာလဲ သူမသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ မုတ္ဆိတ္လည္း ထားတယ္။ ဂြၽတ္ဗ္ဗာႀကီးလည္း ၀တ္တယ္။ ဆြလားဟ္ငါးႀကိမ္လည္း ၀တ္ျပဳ ေဆာက္တည္တယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဦးနီ၊ သူကေတာ့ ေသာင္ဟီးဒ္တရား မွန္ကန္တယ္။ သူ႔ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ၊ က်င့္သုံးမႈေတြဟာ ေသာင္ဟီးဒ္နဲ႔ မဆန္႔က်င္ဘူး။ ကိုက္ညီတယ္။ သူဟာ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ ပညာကိုလည္း တတ္ကြၽမ္းပါတယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္ဆိုတာ ဘာလဲ။ အီမာန္ဆိုတာ ဘာလဲ။ သူေကာင္းေကာင္း နားလည္တယ္။ နားလည္တဲ့အတိုင္းလဲ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ မုတ္ဆိတ္မထားႏိုင္ေသးဘူး။ ဂြၽတ္ဗ္ဗာႀကီးလည္း မ၀တ္ဘူး။ အဲ့ဒီသူႏွစ္ေယာက္ ဘယ္သူ သာျမတ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။ ယုံၾကည္ခ်က္မမွန္ကန္တဲ့၊ ေသာင္ဟီးဒ္မမွန္ကန္တဲ့သူရဲ႕ မည္မွ် ေကာင္းမြန္တဲ့၊ ႀကီးက်ယ္တဲ့ အိဗာဒါဟ္ကိုမွ် အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ လက္ခံမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ ေသာင္ဟီးဒ္ မွန္ကန္တဲ့သူရဲ႕ မည္သည့္ ျပစ္မႈကိုမဆို အရွင္ျမတ္အလိုရွိပါက ခြင့္လြတ္ပါလိမ့္မယ္။ အင္ရွာ အလႅာဟ္ တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အျပစ္ငရဲကေန လြတ္ေျမာက္ပါလိမ့္မယ္။ ေသာင္ဟီးဒ္မမွန္ကန္တဲ့ လူကေတာ့ လြတ္ေျမာက္ဖို႔လမ္းလုံး၀ မရွိပါ။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ ျမင့္ျမတ္ေတာ္မူေသာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္က ရွရီက္ျပဳလုပ္တဲ့သူမ်ား (မုရွ္ရီးက္မ်ား)ကို မည္သည့္အခါမွ် ခြင့္လႊတ္လိမ့္မွာမဟုတ္၊ အျခားေသာ ျပစ္မႈမ်ားက်ဴးလြန္ေသာသူမ်ားကိုမူကား အရွင္ျမတ္ဟာ မိမိအလိုရွိတဲ့သူကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူမယ္လို႔ မိန္႔ေတာ္မူထားသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ (မွီျငမ္း-က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ၄း ၄၈)

ဒါေၾကာင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အဖို႔ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ ပညာရပ္ေတြကို မျဖစ္မေန ေလ့လာ၊ ဆည္းပူး၊ သင္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ကေတာ့ လဟ္ယာလို႔ေခၚတဲ့ မုတ္ဆိတ္ထားျခင္းဟာ ခိုင္လုံေသာ အေထာက္အထားမ်ားအရ တမန္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕စြႏၷာသ္ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ စြႏၷာသ္ေတာ္ေလွာင္ေျပာင္ျခင္း၊ မႏွစ္ၿမိဳ႕ျခင္းဟာ အီမာန္ပ်က္ျပားေစေသာအခ်က္ေတြထဲက တစ္ခ်က္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ သိထားရပါမယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အင္ရွာအလႅာဟ္ ေနာက္ႀကဳံရင္ ေရးသားပါ့မယ္။

က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ (၄၇း ၁၉) မွာလည္း ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ပညာရပ္ကို ေလ့လာဆည္းပူးဖို႔ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္မွ  မိန္႔ေတာ္မူထားပါတယ္။ မိတ္ေဆြတို႔အေနနဲ႔ ေသာင္ဟီးဒ္ရဲ႕ပညာရပ္ဟာ အေရးဘယ္ေလာက္ႀကီးလဲဆိုတာ သိၿပီးျဖစ္လို႔ေလ့လာ၊ ဆည္းပူး၊ သင္ယူၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

ေခတ္သစ္ဘ၀တည္ေဆာက္ေရး

ယခု ဆက္လက္တင္ျပမွာကေတာ့ ေခတ္သစ္ဘ၀တည္ေဆာက္ေရး( Living In Modern Era) ဆိုတဲ့က႑ပါဘဲ။ အားလုံးသိၾကတဲ့အတိုင္းပါဘဲ ေခတ္သစ္လို႔ေခၚတဲ့ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္အခါမွာ ႐ုပ္ပိုင္းဘ၀ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာၾကပါတယ္။ ဒီေန႔ မေလးရွားေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြ အသိပါဘဲ။ အဲ့ဒီအခါမွာ တစ္ခ်ဳိ႕က ဘာသာေရးကို အထင္ေသး၊ အျမင္ေသး ရွိလာၾက၊ ရွိေနၾကပါတယ္။ ဒီအခါမွေခါင္းစဥ္တစ္ခု ေဆြးေႏြးတင္ျပစရာ ရွိလာပါတယ္။ အဲ့ဒါက “ဘာသာေရးနဲ႔ ေခတ္မီျခင္း”ပါဘဲ။ ကမၻာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးရွိ၊ အေတြးအေခၚသစ္မ်ားကို လက္ခံသြားၾကေသာသူမ်ားဟာ ဘာသာေရးကို ေက်ာခိုင္းသြားတတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ဘာသာေရးဟာ ေခတ္သစ္ဘ၀ တည္ေဆာက္မႈႏွင့္ သဟဇာတ မျဖစ္ႏိုင္လို႔ ယူဆၾကလို႔ပါဘဲ။

သူတို႔က ဘာသာတရား ကိုင္း႐ႈိင္းမႈဟာ ေခတ္သစ္ဘ၀တည္ေဆာက္မႈကို ေႏွာင့္ေႏွးေစျခင္း၊ တိုးတက္မႈ ဆိတ္သုဥ္းေစျခင္း၊ မာေၾကာခက္ထန္ ေလးဖင့္ၿပီး၊ ၿငီးေငြ႔ဖြယ္ေကာင္းတယ္လို႔ ယူဆၾကလို႔ပါဘဲ။ ဒီေန႔  ေခတ္သစ္ယဥ္ေက်းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ျပႆနာေတြကို ထိန္းႏိုင္မဲ့အရာဟာ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာစြမ္းအားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ဒီေနရာမွာ ေပၚေပါက္လာမယ့္ ေမးခြန္းတစ္ခုကေတာ့ သင္ဟာ လူေတြကို ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာစြမ္းအားေတြရွိလာေအာင္၊ ရလာေအာင္ မည္သို႔ ျပဳလုပ္မွာလဲ။ ဒီေမးခြန္းဟာ ဒီေန႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတိုင္း ကို လႈပ္ကိုင္ေနတဲ့ ေမးခြန္းပါဘဲ။ အေျဖကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ တစ္ခုတည္းေသာအေျဖက ဘာသာေရးပါဘဲ။ ဒီအခ်က္ကို (၂၀) ရာစု ႐ုပ္၀ါဒီႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဂ်၀ါဟလာေန႐ူးက ေျပာခဲ့တာပါ။

ယေန႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ေတြ႔ႀကံဳေနရတဲ့ မေကာင္းမႈ၊ ကံၾကမၼာဆိုးေတြအားလုံးရဲ႕ ေရေသာက္ျမစ္၊ ဇစ္ျမစ္ကေတာ့ အက်င့္သီလ ပ်က္ယြင္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာတရားမ်ား၏ ဥပေဒမ်ားကို ေလွ်ာ့ေပါ့ က်င့္သုံးလာၾကတဲ့အတြက္ လူသားမ်ားရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ၊ နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာစြမ္းအင္ေတြ ေလွ်ာ့ပါးလာၾကလို႔ဆိုတာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။

လူသားႏွင့္ တိရိစၦာန္ရဲ႕ကြာျခားခ်က္

တိရိစၦာန္မ်ားမွာ ဗီဇသဘာ၀နဲ႔ အသက္ရွင္ေနပါတယ္။ လူသားမွာ က်ေတာ့ အကလ္ (အသိဥာဏ္)၊ အာ႐ုံငါးပါး ၊ ကလ္ဗ္ (စိတ္ႏွလုံး)၊ ဆင္ျခင္တုံတရားႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာဆႏၵ၊ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္းမ်ားနဲ႔ အသက္ရွင္ေနပါတယ္။ ဒီလိုေတြးေတာ ဆင္ျခင္ သုံးသပ္ႏိုင္တဲ့လူသားဟာ ဖန္ဆင္ခံအားလုံးရဲ႕ သရဖူျဖစ္သလို ဒီစြမ္းအားေတြေၾကာင့္ စာရိတၱပ်က္စီးျခင္း၊ ေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ မေအာင္ျမင္ျခင္း၊ က်႐ႈံးျခင္းမ်ားလည္း ျဖစ္ႏိုင္၊ တဖက္မွာ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ တိုးတက္ျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံလွပတဲ့ဘ၀ကိုလည္း တည္ေဆာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ လူသားမွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ ခ်ီးျမႇင့္ထားတဲ့ ႐ူးဟ္ရဲ႕စြမ္းအင္ေၾကာင့္ပါဘဲ။ လူသားမွာ စြမ္းရည္ရွိေၾကာင္းကို က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ ကမၻာေျမႀကီးႏွင့္ ေတာင္ေတြေတာင္ မယူရဲတဲ့ အမာနသ္ကို လူသားက ထမ္းေဆာင္ေၾကာင္း၊ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာစကား ရွိပါတယ္။ ငုတ္မိသဲတိုင္၊ တက္ႏိုင္ ဖ်ားေရာက္ ေကာင္းကင္တမြတ္ ၾကယ္ကိုစြတ္သည္၊ မလြတ္စတမ္း ရၿမဲလွမ္း၏။ လို႔ ေျပာထားပါတယ္။

အဲ့ဒီလို အစြမ္းထက္တဲ့ လူသားမွာ က်ေရာက္တတ္တဲ့ ေရာဂါဆိုးႀကီးႏွစ္ခုရွိျပန္ပါေရာ။ တစ္ခုကေတာ့ တစ္ယူသန္ျခင္းႏွင့္ အျခားတစ္ခုကေတာ့ မသိနားမလည္ျခင္းပါဘဲ။ တစ္ယူသန္ျခင္းက တိုးတက္မႈကို စိတ္သုဥ္းေစၿပီး၊ မသိနားမလည္ျခင္းက ေဖာက္ျပန္ျခင္း၊ ပ်က္စီးျခင္းကို ျဖစ္ေစတာပါဘဲ။

တစ္ယူသန္သူမ်ား(ေလွနံဓါးထစ္၀ါဒီမ်ား)က အသစ္အဆန္းမႀကိဳက္၊ အေဟာင္းကိုသာ ေကာင္းတယ္ဟုထင္ၾကပါသည္။ တိုးတက္မႈကို အက်င့္ပ်က္ခ်စားမႈ၊ ေဖာက္ျပန္မႈလို႔ ျမင္ေနၾကတယ္။ ဘာသာေရးကို ေခတ္မမွီ အသုံးမ၀င္ေတာ့သည့္ ေရွးအယူအဆမပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းထားေသာ ဓေလ့ထုံးစံတစ္ခုလို႔ျမင္လွ်က္ အျခားသူမ်ားကို သူတို႔လိုဘဲျမင္ေအာင္၊ ယုံၾကည္ေအာင္ တိုက္တြန္းတတ္ၾကတယ္။

ေနာက္တစ္စုက မသိနားမလည္သူမ်ား။ ၎တို႔က ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈဟူဟူသမွ်ကို အေကာင္းလုိ႔ထင္တတ္ၿပီး၊ ခြဲျခား စီစစ္မႈမရွိဘဲ လိုက္လုပ္တတ္ၾကတယ္။ ဆန္းသမွ်၊ သစ္သမွ်ကို အသိပညာ တိုးတက္ျခင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈႀကီးထြားျခင္းလို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ ဘာသာေရးကို တိုးတက္မႈ ဆိတ္သုဥ္းေစေသာ၊ ဖင့္ေႏွးေစေသာအရာလို႔ ျမင္ေနၾက၊ ထင္ေနၾကပါတယ္။
အစၥလာမ္က ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို အားေပးပါတယ္။ ျမတ္တမန္ေတာ္မွ အြမၼသ္သား တစ္ဦးခ်င္းကို ေျမဆီလႊာအတြင္း ျမႇပ္ႏွံထားတဲ့သစ္ေစ့နဲ႔ ဥပမာေပးခဲ့ပါတယ္။ သစ္ေစ့ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ၿပီး၊ ႐ြက္ေစ့၊ အေညႇာက္၊ အပင္ေပါက္၊ အပြင့္၊ အဖူး၊ အသီးမ်ားႏွင့္ ေ၀ဆာျပည့္ၿဖိဳးလာေစပါတယ္။ ထိုနည္းတူ မြတ္စလင္မ္မ်ားဟာလည္း အဖက္ဖက္မွ ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ရပါမယ္။ အစၥလာမ္ဟာလည္း ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ရမယ္။

တစ္ယူသန္၀ါဒီ (၀ါ) ေလွနံဓါးထစ္၀ါဒီမ်ား၏ ဓေလ့ေဟာင္းမ်ားကို ဖက္တြယ္ထားျခင္းႏွင့္ အသိဥာဏ္တုံးျခင္းေၾကာင့္ မသိနားမလည္သူမ်ားကို အစၥလာမ္ဟာ ေခတ္မွီျခင္းႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း တင္ျပေလ့ရွိသည္။ ၎တို႔၏ ရလာဒ္ကား တီဗီြ၊ အင္တာနက္မသုံးရ၊ မၾကည့္ရ။ ဓါတ္ပုံကို လိုအပ္လွ်င္လည္း မ႐ုိက္ရ။ အဂၤလိပ္စာ၊ ျမန္မာစာမသင္ၾကားရ— စသည္ျဖင့္ အသစ္အဆန္းတိုင္းကို သံသယမ်က္ေစ့ျဖင့္ ၾကည့္တတ္လာပါတယ္။ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈႏွင့္ မသိနားမလည္မႈ (သတင္း မွားမ်ားရရွိထားေသာ)သူမ်ားကေတာ့ အေနာက္တိုင္းမွ လုပ္သမွ်ကို အေကာင္းထင္ၿပီး၊ အေနာက္တိုင္းက ဆိုလွ်င္ အကုန္လိုက္တုေတာ့တာပါဘဲ။ ႐ုပ္ပိုင္းေရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာလိုက္တုေတာ့တာဘဲ။ ေ႐ွး႐ုိးအစဥ္အလာ အျပဳအမႈေတြထဲက မိမိတို႔ရဲ႕ မူလဇာတိကို ေဖ်ာက္ၿပီး၊ တရားမမႈ၊ လူမႈဥပေဒေတြကို အေနာက္တိုင္းႏွင့္ လုိက္ညႇိယူၿပီး က်င့္သုံးလွ်က္ရွိတယ္။ ၎တို႔ရဲ႕ ရလာဒ္ကေတာ့ ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာရရင္ ေမြးေန႔က်င္းပျခင္း၊ ခ်စ္သူမ်ားေန႔က်င္းပျခင္း၊ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္က်င္းပျခင္း၊ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈမ်ားမွာ အစၥလာမ္ႏွင့္ဆန္႔က်င္ဖက္ အ၀တ္အစားမ်ားကုိ ၀တ္ဆင္လာျခင္း၊ အစၥလာမ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို က်င့္သုံးလာၾကၿပီး တျဖည္းျဖည္း ပ်က္စီးလာေနၾကပါတယ္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔အေနနဲ႔ ကြၽႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အေတြးအေခၚ၊ အမူအက်င့္၊ ဓေလ့စ႐ုိက္ေတြကို က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ဟစ္က္မဟ္လို႔ ေခၚတဲ့ ျမတ္တမန္ေတာ္ရဲ႕ စြႏၷာဟ္တို႔နဲ႔ တိုင္းတာၿပီး ယင္းကန္႔သတ္ခ်က္ေဘာင္ထဲမွာ လုိက္နာက်င့္သုံးၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အစၥလာမ္ရဲ႕ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒ၊ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းေတြဟာ လူလုပ္ဥပေဒမ်ားနဲ႔ မတူပါဘူး။ အခ်ိန္တိုင္း၊ ေနရာတိုင္း၊ လူမ်ဳိးတိုင္းအတြက္ က်င့္သုံးႏိုင္ေသာဥပေဒမ်ားျဖစ္တယ္။ အခ်ိန္နဲ႔ကာလကို လြန္ေျမာက္ၿပီး မွန္ကန္တဲ့အစၥလာမ္ျဖစ္လို႔ အသိဥာဏ္ရွိမယ္ဆိုလွ်င္ အစၥလာမ္ေလာက္ လွပေသာ၊ ျပည့္စုံေသာ၊ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာတရားမရွိေၾကာင္း သိပါလိမ့္မယ္။

အထက္ပါအစြန္းတရားႏွစ္ပါးေၾကာင့္ အစၥလာမ္အေပၚမွာ ရပ္တည္မႈနည္းပါးသြားရတာေတြကို ျမန္မာ့မြတ္စလင္မ္ ေတြရဲ႕ ျပႆနာအခ်ဳိ႕နဲ႔ ဥပမာေပးတင္ျပသြားပါ့မယ္။

အထက္ပါအတိုင္းေရာဂါေ၀ဒနာခံစားရတဲ့သူေတြထဲမွာ ၀င္လာတဲ့ေရာဂါႀကီးက အေတြးအေခၚမွားယြင္းတဲ့အတြက္ အီမာန္ယုံၾကည္မႈ အားနည္းလာၿပီး၊ ေသာင္ဟီးဒ္ေပၚရပ္တည္ႏိုင္မႈ အားနည္းလာျခင္းျဖစ္တယ္။ ၎တို႔ရဲ႕ နိဂုံးကေတာ့ ေကာင္းမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ပထမဆုံးထင္ရွားတဲ့လကၡဏာကေတာ့ အီမာန္အားနည္းလာျခင္းပါဘဲ။ အီမာန္အားနည္းလာၿပီး အားလုံးကို ေၾကာက္ေနျခင္းပါဘဲ။ အီမာန္အားေကာင္းတဲ့သူကေတာ့ အလႅာဟ္မွလြဲ၍ မည္သူ႔ကိုမွ် မေၾကာက္ပါ။ အီမာန္အား နည္းတဲ့အတြက္ ရဲရင့္မႈ နည္းလာျခင္းပါဘဲ။

ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့အဖြဲ႕အစည္းေတြၾကားမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူတစ္ဦးခ်င္းၾကားမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဟာဆတ္လို႔ေခၚတဲ့ မနာလို၀န္တို မုန္းတီးမႈ၊ အခ်င္းခ်င္း မညႇာ၊ ဂုဏ္မေပးခ်င္ပါဘူး။ ႏွိမ့္ခ်လို၊ ေစာ္ကားလို၊ ေစာ္ခ်င္၊ ႏွင္ခ်င္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အျခားဘာသာ၀င္ေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို လုိတာထက္ပိုၿပီး အ႐ိုအေသ ေပးတယ္။ ဒါဟာ အီမာန္အားနည္းလို႔၊ တကၠ၀ါတရား နည္းလို႔ျဖစ္လာရတဲ့ ရလာဒ္ေတြပါဘဲ။ ဒီလိုျဖစ္ရတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရင္းက ေသာင္ဟီးဒ္လို႔ေခၚတဲ့ အလႅာဟ္တစ္ပါးတည္းေပၚ နာခံဘ၀တည္ေဆာက္ျခင္းဆိုင္ရာ ရပ္တည္မႈအားနည္းလာလို႔ပါဘဲ။

မြတ္စလင္မ္မ်ား၏အေျခအေနအေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း

ျမန္္မာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းပတ္၀န္းက်င္က Non – Believers ေတြ ျငင္းပယ္ခံရမွေၾကာက္လို႔ မိမိမြတ္စလင္မ္ျဖစ္ေၾကာင္း မထုတ္ေဖာ္ရဲပါဘူး။ မိမိရဲ႕လက္ရွိစား၊ ၀တ္၊ ေနေရးအတြက္ ပညာတတ္၊ လူခ်မ္းသာမြတ္စလင္မ္အခ်ဳိ႕ ပုတ္သင္ညဳိ ျဖစ္ေနၾကရပါတယ္။ အဲ့ဒီလို ေသာင္ဟီးဒ္ေပၚရပ္တည္ခ်က္အားနည္းရင္၊ အီမာန္အားနည္းလာလွ်င္ လုိက္လာမယ့္ အက်ဳိးဆက္ေတြကုိအက်ဥ္းခ်ဳံး တင္ျပပါ့မယ္။

အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ၾသဇာ၊ အာဏာမရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ၾသဇာ၊ အာဏာမက္တဲ့၊ မထိုက္တန္တဲ့လူေတြဟာ ၾသဇာ၊ အာဏာကို မရရတဲ့နည္းနဲ႔ ႀကံစည္ၾကပါမယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာေတြဟာလည္း က်ဆင္း လာေတာ့ပါမယ္။ အြမ္မဟ္ရဲ႕အေပၚမွာ ဦးေဆာင္ႏိုင္မႈ (Leadership) က်ဆင္းလာမယ္။ ဒီလိုက်ဆင္းလာတာဟာ ဦးေဆာင္ေနသူမ်ားရဲ႕ အရည္အေသြး၊ အရည္အခ်င္း က်ဆင္းလာလို႔ပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔အေနနဲ႔ အနာဂတ္ သားေျမးမြတ္စလင္မ္ပီသေရးကို ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာဘဲ မထားဘဲ မိမိတို႔တတ္စြမ္းႏိုင္သမွ် စြမ္းေဆာင္ၾကရမယ္။  အနာဂတ္မွာ အြမ္မသ္ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္လာမဲ့ မြတ္စလင္မ္လူငယ္ေတြရဲ႕ ပညာေရးကိုလည္း အထူးဂ႐ုျပဳရမယ္။ မြတ္စလင္မ္လူငယ္ေတြကို ႏွစ္လမ္းသြားပညာေရးစနစ္နဲ႔သင္ၾကားႏိုင္ငံေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ႀကိဳးစား ႐ုန္းကန္ၾကရမယ္။ ဒါန႔ဲပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ားနဲ႔ ဦးေဆာင္ႏိုင္မူဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ကို အရွင္ျမတ္အလုိတူပါလွ်င္ သီးျခားေရးသားပါအုံးမယ္။

ဦးေဆာင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေန႔ကမၻာႀကီးမွာ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ မထိုက္တန္ေသာသူေတြဟာ မိမိနဲ႔မထိုက္တန္တဲ့ေနရာေတြကို ယူထားၾကလို႔ပါဘဲ။ ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္မႈစြမ္းအင္ က်ဆင္းလာတဲ့အခါမွာ လူ႔ေဘာင္တစ္ခုလုံးရဲ႕ က႑အသီးသီးဟာလည္း က်ဆင္းကုန္မွာဘဲ။ ဒါဟာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ မြတ္စလင္မ္မ်ား ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး — စတဲ့ က႑အသီးသီးမွာ က်ဆင္းေနရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲက တစ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးျခင္းမွာ ျဖစ္လာတဲ့အက်ဳိးဆက္ေတြကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ေသာင္ဟီးဒ္ဟာ မမွန္တဲ့အတြက္ မမွန္ကန္ေသာ အေတြးအေခၚေတြ ၀င္လာပါမယ္။ မမွန္ကန္ေသာ အေတြးအေခၚေတြေၾကာင့္ စားျခင္း၊ ေသာက္ျခင္း၊ ၀တ္ဆင္ျခင္း၊ ေနထိုင္ျခင္းစတဲ့ လူ႔ဘ၀ရဲ႕အေျခခံလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြမွာေတာင္ အစၥလာမ့္နည္း မက်ေတာ့ပါဘူး။ ဟလာလ္နဲ႔ ဟရာမ္ကို မခြဲျခားေတာ့ဘူး။ ၀တ္ဆင္ရာမွာလည္း အရွက္မရွိေတာ့ဘူး။ အူရ္ဒူလို ေျပာရရင္ ေဗရွရမ္ ၊ ေဗဟယာ(အရွက္မဲ့ျခင္း)ေတြ မ်ားလာမယ္။ ေနထိုင္ရာမွာလည္း အစၥလာမ့္လူေနမႈစနစ္နဲ႔ မညီေတာ့ဘူး။ လူမူေရးလို႔ေခၚတဲ့ social ေတြထဲက အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းမွာလည္း ႀကဳံရာလူနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳ၊ မုစ္လင္မ္ မဟုတ္တဟုတ္နဲ႔  ဇာတ္သိမ္းရတဲ့သူေတြ ယေန႔ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေလာကမွာ၊ မိသားစု ေတြမွာ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါၿပီ။

ဒီလူေတြဟာ ေနာက္ဆုံးဘ၀တစ္ခုလုံး ဆုံး႐ႈံးသြားၿပီး၊ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ေပ်ာက္ေနေသာသူမ်ား၊ ကိုကြယ္ရာအရွင္ ေပ်ာက္ေနျခင္းကို ရွာေနေသာသူမ်ား၊ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ကို ဆုံး႐ႈံးသြားေသာသူမ်ားဘ၀ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အားလုံးအား အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ ယင္းသို႔ေသာအျဖစ္ဆုိးမ်ားမွ သက္တမ္းတေလွ်ာက္လုံး ကယ္တင္ ေတာ္မူပါေစေသာ္။

ဒါဟာေသာင္ဟီးဒ္အေပၚမွာ ရပ္တည္မႈအားနည္းတာနဲ႔ ေတြ႔ႀကဳံႏိုင္တဲ့ ျပႆနာကို အဖြဲ႔အစည္းအေနအထား၊ လူတစ္ဦးခ်င္းအေနအထားနဲ႔ တင္ျပသြားတာပါ။ ဆုံး႐ႈံးနစ္နာတဲ့ အတုိင္းအတာခ်င္းမတူေပမဲ့ ဆုံး႐ႈံးၾက၊ နစ္နာၾကရ တာေတာ့ အတူတူပါဘဲ။ အင္ရွာအလ’ာဟ္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို ဒီလုိမ်ဳိးဆက္မျဖစ္ေအာင္၊ ဒီေန႔ေတြ႔ႀကဳံ ေနရတဲ့ ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလုံး ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကပါစို႔။

ေနာက္ထပ္ေပးမဲ့ဥပမာကေတာ့ ၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔လာေရာက္ေနထိုင္ၾကတဲ့ မေလးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ ဥပမာပါဘဲ။ ဒီေန႔ ဒီေနရာမွာ စုစည္းေနတဲ့သူေတြဟာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ရည္႐ြယ္ခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ မေလးရွားဟာ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံ တစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ လာေရာက္အေျခခ်ၾကတဲ့သူေတြပါဘဲ။ ဒီႏိုင္ငံမွာ ေနရင္းနဲ႔ လူတိုင္းသတိထားမိတဲ့အခ်က္ တစ္ခုကေတာ့ မေလးရွားဟာ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံျဖစ္ေပမယ့္ လုံၿခဳံမႈလို႔ေခၚတဲ့ (security) မရွိပါဘူး။ အသက္၊ အုိး၊ အိမ္၊ စည္းစိမ္ေတြအတြက္ အာမခံခ်က္ မရိိွပါဘူး။ လူတိုင္း သတိထားမိၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ေနတာလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားမိၾကရဲ႕လားခင္ဗ်ာ။ စဥ္းစားမိတဲ့သူေတြလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျပၾကမွာေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အရမ္းမ်ားေနလို႔၊ လူမ်ဳိးေတြ စုံေနလို႔၊ ရဲကမႏိုင္လို႔၊ ဂိုဏ္းစတားေတြမ်ားေနလို႔ ——- စတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြေပါ့။ ကြၽႏု္ပ္တို႔အေနႏွင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ အစၥလာမ္တိုင္းျပည္မွာ မြတ္စလင္မ္အစုိးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၿပီး ဒီလိုျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ အစၥလာမ္ရဲ႕ ဥပေဒကို အျပည့္အ၀ လိုက္နာ က်င့္သုံးျခင္းမရွိလို႔ပါဘဲ။ အစၥလာမ္ရဲ႕ လမ္းၫႊန္ခ်က္ေတြထဲက လုိတာကိုယူ၊ မလုိတာကိုဖယ္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ ထားပါတယ္။ ဒါဟာ ေသာင္ဟီးဒ္ အလ္-အူလူဟီးယားန႔ဲဆန္႔က်င္ေနသကဲ့သို႔ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္နဲ႔လည္း ဆန္႔က်င္ေနပါတယ္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္မွာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ဟာ မြတ္စလင္မ္မ်ားကို အစၥလာမ္အတြင္းသို႔ ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ လုံးလုံးလ်ားလ်ား၀င္ေရာက္ဖို႔ အမိန္႔ေပးထားပါတယ္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ မိန္႔ေတာ္မူထားသည္မွာ

“အို-ယုံၾကည္ျခင္းသဒၶါတရားထားရွိၾကေသာ မုအ္မင္န္အေပါင္းတို႔၊ အသင္တို႔သည္ အစၥလာမ္ သာသနာအတြင္းသုိ႔ လုံးလုံးလ်ားလ်ား (စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ) ၀င္ၾကကုန္ေလာ့၊ ၎င္းျပင္ ႐ႈိင္သြာန္၏ ေနာက္သုိ႔ ဖ၀ါးေျခထပ္ မလိုက္ၾက ကုန္လင့္၊ ထို႐ႈိင္သြာန္သည္ မုခ် သင္တို႔အဘို႔ ထင္ရွားေသာ ရန္သူပင္ ျဖစ္ေပသည္။” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ၂း ၂၀၈)

အထက္ေဖာ္ျပပါအာယသ္ေတာ္အရ ကြၽႏု္ပ္တို႔ဟာ အစၥလာမ္ရဲ႕ အခ်ဳိ႕အမိန္႔ေတြကို  လိုက္နာၿပီး၊ အခ်ဳိ႕အမိန္႔မ်ားကို မလိုက္နာျခင္းဟာ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း ထင္ထင္ရွားရွား သိႏိုင္ပါတယ္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္ကို ျငင္းပယ္ရာလည္း ေရာက္ပါတယ္။ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံမွာ အစၥလာမ့္ဥပေဒနဲ႔ မအုပ္ခ်ဳပ္ဘဲ အျခား လူလုပ္ဥပေဒမ်ားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းဟာလည္း ေသာင္ဟီးဒ္န႔ဲ ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ အလႅာဟ္ႏွင့္ အလႅာဟ့္ရစူလ္အမိန္႔၊ ဥပေဒထက္ အျခားသူမ်ား အမိန္႔၊ ဥပေဒမ်ားဟာ ပိုမိုေကာင္းမြန္သည္ဟု ယုံၾကည္ျခင္းေသာသူဟာ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္အရ ကာဖိရ္ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနတဲ့အတြက္ ရလာဒ္ကေတာ့ မြတ္စလင္မ္ မပီသေသာ၊ ႏိုင္ငံသားမြတ္စလင္မ္မ်ားကို ေမြးထုတ္မိျခင္းပါဘဲ။

ရာဇ၀တ္မႈမထိန္းႏိုင္၊ လာဘ္စားမႈ၊ ေဖာက္ျပန္မႈေတြမ်ားေနပါတယ္။ ရဲက လူဖမ္း၊ ေငြညႇစ္။ အိမ္နီးခ်င္းက ခိုး။ သူငယ္ခ်င္းက လူသတ္၊ မုဒိမ္းက်င့္တယ္။ အစၥလာမ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရေပ်ာက္သြားၿပီး သာမာန္ မြတ္စလင္မ္ မဟုတ္ေသာ အစုိးရ (Non-Islamic Government) ေတြလုပ္ႏိုင္တဲ့ အာဏာေလာက္ေတာင္ မရွိသေယာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ စာေတြ ဖတ္တတ္တိုင္း၊ ေခတ္ပညာေတြတတ္တိုင္း၊ နည္းပညာေတြျမင့္မားလာတိုင္း ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းလာတာမဟုတ္ပါဘူး။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကို ခ်စ္ေၾကာက္႐ိုေသခန္႔ညားၿပီးသကာလ အရွင္ျမတ္ တားျမစ္ထားေသာအရာမ်ားမွ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး၊ အရွင္ျမတ္မိန္႔ေတာ္မူထားေသာ အမိန္႔ေတာ္မ်ားလိုက္နာ က်င့္ႀကံအားထုတ္၍ လူ႔ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္မွသာ အေကာင္းဆုံးေသာကိုယ္က်င့္တရားကို ရမွာပါ။ ဒါဟာ သင္ခန္းစာယူရမယ့္အခ်က္ျဖစ္တယ္။

ေနာက္ဆုံး နိဂုံးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ တိုက္တြန္းခ်င္တာကေတာ့ မိမိရဲ႕ႀကံဳလာသမွ် အခက္အခဲေတြကို အစြန္းတရား ႏွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ တစ္ယူသန္ျခင္းႏွင့္ မသိနားမလည္ျခင္းတည္းဟူေသာ ေရာဂါဆိုးမ်ားမွ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ တစ္ဆူတည္း၊ တစ္ပါးတည္းျဖစ္ေတာ္မူေသာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ရဲ႕ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္နဲ႔ ျမတ္တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္ရဲ႕ စြႏၷာဟ္အတိုင္း မိမိတို႔၏ဘ၀မ်ားကို တည္ေဆာက္ၾကပါစို႔။

ဒီအခမ္းအနားျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဖက္ဖက္မွ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးၾကေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကို အထူး ေက်းဇူးတင္ပါ တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီအခမ္းအနားကို ကမကထျပဳၿပီး က်င္းပေပးတဲ့ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္လူငယ္မ်ားကူညီေရး အသင္း၊ ပီနန္ၿမိဳ႕၊ မေလး႐ွားႏိုင္ငံရဲ႕ ဥကၠဌနဲ႔ ေကာ္မတီ၀င္မ်ားကိုလည္း အထူး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကားပါရေစ။

အို .. အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၊ အရွင္ျမတ္သည္ ယင္းပုဂိၢဳလ္မ်ားတကြ၊ ကြၽန္ေတာ္မ်ဳိးတို႔အားလုံးကို မွန္ကန္ေသာ ေသာင္ဟီးဒ္တရား၏လမ္းစဥ္ေပၚတြင္ ေသဆုံးသည့္တိုင္ေအာင္ထားေတာ္မူပါ။ မြတ္စလင္မ္မ်ားအျဖစ္ ေသဆုံးေစေတာ္မူပါ။ ႏွစ္ဘ၀ႏွစ္ဌာနတြင္ ေကာင္းျမတ္လွသည့္အစား ခ်ီးျမႇင့္ေပးသနားေတာ္မူပါ။ အာမီးန္။

စီစဥ္တင္ျပ ေဟာၾကားသူ

ဆရာမႀကီးေဒါက္တာလွလွ၀င္း

အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ ေလယာဥ္မယ္အလုပ္

ဆူဂ်သ္။   ။အစၥလာမ္သာသနာ၀င္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္သည္ ေလယာဥ္မယ္ လုပ္ႏုိင္ပါသလား။ ဤအလုပ္သည္ ၀င္ေငြျမင့္မား၍ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္ေသာအလုပ္တစ္ခု မဟုတ္ပါေလာ။

 

ေဒါက္တာဇာကိရ္ႏုိက္(ခ္)။    ။ ဤအလုပ္သည္ အလြန္ ၀င္ေငြျမင့္မားသည္ ဆုိေသာအခ်က္ကုိမူ ကြၽႏ္ုပ္သေဘာတူပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဒုတိယအပုိင္းကုိကား ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါစုိ႔။ ေလယာဥ္မယ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ရာတြင္ ပံုမွန္စံႏႈန္းတစ္ခုမွာ “ေခ်ာေမာလွပျခင္း” ပင္တည္း။ အသင္သည္ ႐ုပ္ဆုိးေသာ ေလယာဥ္မယ္တစ္ဦးကုိ မည္သည့္အခါမွ် ေတြ႕ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ ယင္းေလယာဥ္မယ္မ်ားသည္ ငယ္ရြယ္ၿပီး စြဲေဆာင္မႈအျပည့္ရွိေသာေၾကာင့္ ၎တုိ႔အား “ေလယာဥ္မယ္”အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ေလယာဥ္မယ္မ်ား ၀တ္ဆင္သည့္ အ၀တ္အစား မွာ အစၥလာမ့္က်င့္၀တ္ (သုိ႔) အစၥလာမ့္ ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္ ဆန္႔က်င္သည္။

၎တုိ႔သည္ ေလယာဥ္စီးခရီးသည္မ်ားအား ဆြဲေဆာင္ရန္အတြက္ အလွျပင္ပစၥည္းမ်ားကို ခ်ယ္မႈန္းၾကသည္။ ေလယာဥ္မယ္မ်ားသည္ ေယာက်္ားမ်ား၏ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိသာ အဓိကထား၍ ျဖည့္ဆည္းလုိဟန္တူေပသည္။ ဤသုိ႔ျဖင့္ အမ်ဳိးသားႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးၾကားတြင္ နီးကပ္ ထိစပ္မႈ ျဖစ္လာသည္။ အႀကိမ္ေျမာက္မ်ားစြာ၌ ေလယာဥ္စီးခရီးသည္ ေယာက္်ားမ်ားသည္ ေလယာဥ္မယ္မ်ားႏွင့္ လုိအပ္မႈမရွိဘဲ စကားအျပန္အလွန္ ေျပာဆုိလုိၾကသည္။ အကယ္၍ ေလယာဥ္မယ္မွ ၎တုိ႔ကုိ အထုိက္အေလ်ာက္ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ျပန္လည္ေျပာဆုိလုိေသာ္လည္း သူမအေနႏွင့္ မေျပာဆုိႏုိင္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သူမ၏ အလုပ္မွာ အတိမ္းအေစာင္း မခံေခ်။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ခရီးသည္က ေျပာလိမ့္မည္ဟု “ဒီမွာ အမ်ဳိးသမီး ကြၽႏု္ပ္ရဲ႕ ထုိင္ခံုခါးပတ္ကုိ ပတ္ေပးစမ္းပါ။” ေလယာဥ္မယ္၌ ေရြးခ်ယ္ရန္ မည္သည့္ အခြင့္အလမ္းမွမရွိေသာေၾကာင့္ သူမအေနႏွင့္ ထုိင္ခံုခါးပတ္ကုိ ပတ္ေပးရလိမ့္မည္။ မည္သုိ႔ ျဖစ္သြားေပမည္နည္း။ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ ႏွစ္ေယာက္ၾကားတြင္ အလြန္နီးစပ္သြားေပမည္။ ေလေၾကာင္းလုိင္း ေျမာက္မ်ားစြာသည္ အရက္ႏွင့္ ဧည့္ခံၾကသည္။ အစၥလာမ္မွ မည္သည့္အမ်ဳိးသား (သုိ႔)အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိမဆုိ အရက္ႏွင့္ဧည့္ခံျခင္းအား တားျမစ္ထားသည္။ ေလယာဥ္မယ္မ်ားအားလံုး သည္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေလယာဥ္အတြင္း၌ အမ်ဳိးသားေလယာဥ္ အရာရွိမ်ားပါရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔သည္ ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္မ်ားအား စြဲေဆာင္ႏိုင္ျခင္း အမ်ဳိးသမီးမ်ားေလာက္ မရွိေသာေၾကာင့္ သူတုိ႔သည္ မီးဖုိေခ်ာင္အတြင္း၌ ရွိေနၾကသည္။
 

ထုိ႔ျပင္ ကြၽႏု္ပ္မွေျပာသည္ကုိ ယံုၾကည္သည္ဆုိလွ်င္ ေလေၾကာင္းလုိင္းတစ္ခုသည္ အမ်ဳိးသမီး ေလယာဥ္လုပ္သား မရွိဘဲႏွင့္ မရပ္တည္ႏုိင္ေခ်။ ေဆာ္ဒီ ေလေၾကာင္းလုိင္းတစ္ခုရွိသည္ဆုိလွ်င္ ေလယာဥ္ခရီးသည္မ်ားအား ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ရန္ အမ်ဳိးသမီးေလယာဥ္မယ္မ်ား ထားရွိရေပမည္။ ထုိ႔အျပင္ အသင္သည္ ေလေၾကာင္းလုိင္းမ်ား၏ ဥပေဒကုိ အေသအခ်ာသိမည္ဆုိလွ်င္ အထိတ္အလန္႔ျဖစ္သြားေပမည္။ ဥပမာ Air India ကဲ့သုိ႔ေသာ အိႏၵိယအခ်ဳိ႕ေလေၾကာင္းလုိင္းမ်ား ၎တုိ႔၏ ဥပေဒတြင္ ျပ႒ာန္းထားသည္မွာ  အကယ္၍ အသင္သည္ (ေလယာဥ္မယ္အျဖစ္) အေရြးခ်ယ္ ခံရၿပီးေနာက္ (၄)ႏွစ္တုိင္တုိင္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း မျပဳႏုိင္ေပ။ အခ်ဳိ႕           ေလေၾကာင္းလုိင္းမ်ားက အသင့္အား ေျပာမည္မွာ အကယ္၍ အသင္၌ ကုိယ္၀န္ရွိ ေနသည္ဆုိလွ်င္ အသင္၏ အလုပ္သည္ အဆံုးသတ္သြားေပမည္။

စာ႐ႈသူ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အခ်ဳိ႕ေလေၾကာင္းလုိင္းမ်ားက ေျပာမည္မွာ အသင္သည္ အသက္ (၃၅)ႏွစ္တြင္ ပင္စင္ယူရေပမည္။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဟုဆုိေသာ္ အသင္ သည္ ဆြဲေဆာင္မႈကုိ ေရရွည္မျပဳႏုိင္ေသာေၾကာင့္ပင္။ အသင့္အေနႏွင့္ ယင္း (ေလယာဥ္မယ္)အလုပ္ကုိ သင့္ေတာ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ၊ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္ေသာ အလုပ္ဟု ေခၚဆုိမည္ေလာ။